บางทีภายใน 10 วันนี้อีกฝ่ายอาจไม่คิดฆ่านาง แต่หากอีกฝ่ายมีโมโหแล้วเอาไปลงกับคนอื่นเล่า?
นั่นไม่ใช่อะไรที่ก่านหรูเยี่ยนอยากจะเห็นแม้แต่น้อย…ตอนนี้นางเป็นจ้าวลัทธิบูชาไฟ ย่อมไม่อยากให้มีอาวุโสหรือใครในลัทธิบูชาไฟตายตกเพราะการกระทำของนาง!!
“เฮ่อ…”
สำหรับเรื่องที่ก่านหรูเยี่ยนเผยทีท่า ‘ก้าวร้าว’ แบบนี้ ผู้พิทักษ์ชิงหั่วไม่ได้โกรธอะไร เพราะมันเข้าใจก่านหรูเยี่ยนดี จึงได้แต่อดลอบทอดถอนในใจไม่ได้ ‘ยัยหนูนี่ใจดีเกินไป…’
“ท่านผู้พิทักษ์ชิงหั่ว”
ตอนนี้เองรองจ้าวลัทธิบูชาไฟพลันมองกล่าวกับชิงหั่วด้วยสีหน้าท่าทีเคร่งเครียดกังวล “หากจ้าวลัทธิยืนกรานไม่บอกใต้เท้าหลิงเทียนเรื่องนี้…อีก 10 วันข้าเกรงว่าไม่เพียงแต่จ้าวลัทธิต้องตายด้วยน้ำมือ 2 คนนั่นเท่านั้น…”
“ข้าเกรงว่ามัน…อาจโมโหเพราะมิได้ดั่งใจจนพวกเราพลอยเป็นที่รองรับโทสะอารมณ์ของมันด้วย! มิแน่ว่าลัทธิบูชาไฟเราอาจจะ…”
รองจ้าวลัทธิบูชาไฟกล่าวออกมาคราวนี้ เสมือนกล่าววาจาแทนใจของทุกคนในที่นี้ก็ไม่ปาน และนี่คือความกังวลที่อยู่ในใจของทุกคนจริงๆ
ในขณะที่ทุกคนกำลังหันไปมองผู้พิทักษ์ชิงหั่ว ด้วยอยากรู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป
“อะไร! เจ้ากลัวว่าจ้าวลัทธิจะทำให้ลัทธิบูชาไฟของพวกเราพลอยซวยไปด้วย?”
ผู้พิทักษ์ชิงหั่วย่อมมีโมโหทันทีเมื่อได้ยินคำถามแบบนี้จากรองจ้าวลัทธิบูชาไฟคนดังกล่าว มันจึงตะคอกตอบออกไปด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
