“แล้วจักเกิดอันใดขึ้นเล่า ถ้าแม้แต่มันยังมิใช่คู่มือสองคนนั่น!?”
ก่านหรูเยี่ยนได้แต่มองแย้งผู้พิทักษ์ชิงหั่ว สีหน้าของนางตอนนี้แลดูอับจนนัก รอยยิ้มเศร้าๆที่คลี่กางออกมาชวนให้หน้างามน่าเวทนาไม่น้อย
หากต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คู่มือของชายทั้ง 2 คนนั่น การที่นางเรียกต้วนหลิงเทียนมาโดยไม่คิด มิใช่ว่าเป็นการทำร้ายต้วนหลิงเทียนหรือไร?
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่นางแอบชอบต้วนหลิงเทียนเลย ต่อให้นางไม่ได้คิดอะไรกับต้วนหลิงเทียน แต่นางก็ไม่อาจเอาชีวิตต้วนหลิงเทียนมาแลกกับชีวิตนางได้!
ต้วนหลิงเทียนเป็นสามีของน้องสาวฝาแฝดนาง ยังเป็นบิดาของหลานสาวที่นางเห็นมาตั้งแต่แบเบาะ!
“หรูเยี่ยน…”
ผู้พิทักษ์ชิงหัวเผยทีท่าคล้ายจะพูดอะไรออกมาเพิ่มเติม หากแต่ก่านหรุเยี่ยนกลับกล่าวขัดเสียงห้วน “ท่านอาจารย์อย่าได้เสียเวลาเกลี้ยกล่อมข้าอีกเลย…ข้าบอกว่าขอเวลาข้าคิดดูก่อน ก็ให้ข้าคิดดูก่อนเถอะ!”
เรียกว่านี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่ก่านหรูเยี่ยนหาญกล้าขัดผู้พิทักษ์ชิงหั่ว นับตั้งแต่นางเป็นลูกศิษย์ของผู้พิทักษ์ชิงหั่ว
กล่าวจบคำก็ไม่รอให้ผู้พิทักษ์ชิงหั่ววตอบสนองอะไร นางเหินร่างเข้าไปยังเกาะส่วนตัวของชิงหั่วทันที
เพราะตอนนี้สถานที่บ่มเพาะของนางถูกชายแปลกหน้าอันทรงพลังทั้ง 2 ยึดครองไปแล้ว นางย่อมไม่กล้าบุกเข้าไปอย่างวู่วาม
ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายจะบังเกิดความไม่พอใจอะไรหรือไม่?
