เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนคอนกระบี่มองจ้องมาด้วยสายตาเฉยเมย หลี่ปิงก็ตระหนักได้ถึงวิกฤตครั้งใหญ่ สีหน้าของมันแปรเปลี่ยนกลับกลายใหญ่หลวง!
ฟืด! ฟืด! ฟืด! ฟืด!
……
เมื่อเสียงอันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวดังล่วงล้ำออกจากลำคอหลี่ปิงเข้าหูทุกผู้คนโดยรอบ ทั้งหมดที่อึ้งไปพักหนึ่งพอดึงสติกลับมาเข้าตัวได้แล้วก็อดสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บไม่ได้! เสียงสูดอากาศที่ว่ายังดังขึ้นระงมปานกบร้องงึมงำ…!!
และพอพวกมันมองไปยังต้วนหลิงเทียนที่ลอยร่างคอนกระบี่กลางหาวอีกครั้ง แววตาก็ฉายชัดถึงความหวาดกลัวออกมาถึงขีดสุด!
ต้วนหลิงเทียนเพียงลงมือส่งๆ แต่ไม่ใช่แค่สามารถทำลายพลังฝ่ามือหลี่ปิงได้ง่ายดาย ยังสะบั้นแขนขวาจนขาดด้วน…
นอกจากนั้นฟังจากสิ่งที่หลี่ปิงกล่าวออกเมื่อครู่
พลังทำลายของกระบี่ต้วนหลิงเทียนก่อนหน้านี้ กลับมีพลังอานุภาพเทียบได้กับการลงมือของเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์!
“นะ…นี่ล้อกันเล่นหรือ ต้วนหลิงเทียนเป็นเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะมิใช่หรือไร…ไฉนการลงมือถึงได้รุนแรงทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ได้เล่า!?”
“ระ…เรื่องแบบนี้ ไม่เหนือสามัญสำนึกไปหน่อยหรือไร!?”
“ความแข็งแกร่งของครึ่งก้าวเซียนอมตะมิใช่ว่าสมควรทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 2 ทัณฑ์หรือไร…กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ยังเป็นตัวตนที่ร้ายกาจกว่าครึ่งก้าวเซียนอมตะไปแล้ว…แล้วนี่ต้องใช้ตรรกะใดอธิบายกัน!?”
