“ใช่…เรื่องแบบนี้ยังจะให้ผู้คนเชื่อได้ลงคออย่างไร!”
……
เหล่าคนของลัทธิบูชาไฟพากันตื่นตระหนกตกใจครั้งใหญ่ แต่พวกมันก็ไม่รู้ว่าจะสรรหาคำใดมาอธิบายเรื่องราวตอนนี้ได้จริงๆ!
ไฉนต้วนหลิงเทียนที่เป็นเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะ กลับลงมือได้ทรงพลังทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์?
กระทั่งด้านผู้พิทักษ์ทั้ง 4 ของลัทธิบูชาไฟเอง แม้ทั้งหมดจะได้รับทราบเรื่องนี้จากวาจาที่ก่านหรูเยี่ยนกล่าวบอกชิงหั่วอยู่ก่อนแล้วว่าต้วนหลิงเทียนเหนือกว่าหลี่ปิงมาก…
ทว่าการได้ยินกับการได้เห็นด้วยสองตา มันเป็นเรื่องที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
“อาศัยด่านพลังครึ่งก้าวเซียนอมตะ…กลับลงมือได้ทรงพลังทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์?”
พวกมันเองก็กำลังงงงวยกับเรื่องนี้ไม่ต่างอะไรเหมือนคนอื่นๆ
“พี่ใหญ่ต้วน…”
ห่างออกไปไกลๆ เฟิ่งเทียนหวู่ที่ลอยร่างอยู่ข้างๆเค่อเอ๋อยามมองไปยังร่างต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง หน้างดงามอดไม่ได้ที่จะเผยสีสันอันน่าทึ่ง ในแววตายังฉายชัดถึงความเหลือเชื่อออกมา
‘พี่ใหญ่ยังมิได้เข้าไปในแดนลับเซียนกระบี่ที่ท่านบรรพชนฟงชิงหยางเหลือทิ้งไว้ให้ด้วยซ้ำ…แต่ไฉนกลับสามารถลงมือได้ทรงพลังทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์ทั้งๆที่มีพลังฝึกปรือแค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะเล่า?’
ในฐานะผู้สืบทอดหงส์ฟ้าจรัสแสง อันเป็นทวาราเที่ยงแท้ลำดับที่ 5 ของ 7 ทวาราเที่ยงแท้ เฟิ่งเทียนหวู่ย่อมรู้เป็นธรรมดา