หลี่ปิงหลงคิดว่าสื่อเฟิงจะมีเรื่องสำคัญอะไร แต่มันไม่คิดเลยว่าที่อีกฝ่ายตะโกนรั้งตัวเองเอาไว้ จะเป็นการส่งเสียงผ่านพลังมากล่าวบอกเรื่องเหลวไหลหาสาระมิได้แบบนี้ออกมา! ทำให้มันอดไม่ได้ที่จะมองสื่อเฟิงด้วยสายตาดูแคลน มุมปากยกยิ้มแสยะค่อยแค่นเสียงเย้ยเยาะ!!
ไม่เหมือนกับสื่อเฟิงที่ส่งเสียงผ่านพลัง หลี่ปิงเลือกที่จะพูดออกมาตรงๆ
ดังนั้นวาจาของมันจะทำให้ทุกผู้คนโดนรอบรู้สึกประหลาดใจครั้งใหญ่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
“เอ่อ ฟังจากที่ท่านบรรพบุรุษกล่าวออกมา…เมื่อครู่ท่านผู้พิทักษ์สื่อเฟิงได้ส่งเสียงกล่าวาเตือนท่านบรรพบุรุษเหรอ…ว่าต่อให้ท่านบรรพบุรุษหลี่ปิงจะร่วมมือกับท่านบรรพบุรุษหวังชงอันเป็นเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์เช่นกัน ก็มิใช่คู่ต่อสู้ของต้วนหลิงเทียน?”
“สมควรเป็นแบบนั้นไม่ผิดแน่…หาไม่แล้วไฉนจู่ๆท่านบรรพบุรุษหลี่ปิงถึงได้กล่าวแบบนั้นออกมากันเล่า?”
“ผู้พิทักษ์สื่อเฟิงเสียสติไปแล้วรึไง?”
…
เหล่าศิษย์และอาวุโสของลัทธิบูชาไฟย่อมตกตะลึงกับเรื่องราวที่อุบัติขึ้นไม่น้อย พวกมันถึงกับหันไปมองสื่อเฟิงด้วยสายตาแปลกๆ ทั้งไม่เข้าใจ…
ว่าไฉนผู้พิทักษ์สื่อเฟิงของพวกมันถึงกล่าวเรื่องเหลวไหลแบบนี้กับท่านบรรพบุรุษผู้พิทักษ์ของลัทธิบูชาไฟอย่างหลี่ปิง ที่เป็นถึงเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์!
