“ต้วนหลิงเทียนมิใช่ว่าเป็นแค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะรึไง? ต่อให้จะมีข้ารับใช้ขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 4ทัณฑ์อยู่ข้างกาย แต่ก็เป็นไปมิได้เลยที่จะหยุดท่านบรรพบุรุษเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ 2 คนที่ผนึกกำลังรวมมือกัน!”
“นั่นสิ…ให้เป็นยอดฝีมือเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่ร้ายกาจกว่า 2 หมัดก็ยากต้านทาน 4 ฝ่ามือ นับประสาอะไรกับเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่พลังฝีมือพอๆกัน”
“ที่ท่านผู้พิทักษ์สื่อเฟิงส่งเสียงผ่านพลังกล่าวกับท่านบรรพบุรุษเช่นนี้…มิใช่มีเจตนาปกป้องต้วนหลิงเทียนรึไง?”
…
เหล่าศิษย์และอาวุโสของลัทธิบูชาไฟทั้งหลายเชื่อว่าที่สื่อเฟิงส่งเสียงไปกล่าวรั้งบรรพบุรุษหลี่ปิงเอาไว้แบบนั้น เป็นการกล่าวเรื่องเหลวไหล หมายปกป้องต้วนหลิงเทียน!
“ใต้เท้าบรรพบุรุษ ข้า…”
สื่อเฟิงย่อมคิดไม่ถึงจริงๆวว่าหลี่ปิงจะแฉคำเตือนของมันออกมาแบบนี้ อีกทั้งไม่อยากจะเชื่อเลยว่าศิษย์และอาวุโสคนอื่นๆของลัทธิบูชาไฟ จะมองเจตนาดีของมันเป็นร้าย! กลายเป็นมันคิดกล่าวเหลวไหลเพื่อปกป้องต้วนหลิงเทียนไปเสียได้! มันจึงอดเป็นกังวลขึ้นมากระทั่งอึ้งไปชั่วขณะ หากแต่มันก็เร่งกล่าวสืบต่อออกมาหมายแก้ไข…
“หุบปาก!!”
ทว่าหลี่ปิงไม่คิดจะฟังวาจาใดของมันสืบไป เพียงตะคอกเสียงเย็นขัดคำสื่อเฟิง “วันนี้ต่อให้เจ้าคิดพูดช่วยต้วนหลิงเทียนให้ตาย แต่มันก็ไม่มีวันรอดพ้นความตายไปได้!!”
“และรอให้ข้าสำเร็จโทษตายให้มันก่อนเถอะ! ข้าจะมาคิดบัญชีกับเจ้าทีหลัง!!”
