และในขณะที่ร่างต้วนหลิงเทียนที่พุ่งสวนเข้ามาเจียนปะทะกับพลังฝ่ามือหลี่ปิงนั้นเอง…
“ใจกระบี่เหิน”
ต้วนหลิงเทียนหาได้นำพาพำลังฝ่ามือทั้งสภาวะดุดันของหลี่ปิง เพียงจี้ดัชนีกระบี่ออกไปตามอำเภอใจเบื้องหน้า ทว่าทันใดนั้นเองพลังเซียนต้นกำเนิดอันผสานไปด้วยพลังเซียนอมตะต้นกำเนิด พลันปะทุไหลเชี่ยวผ่านชีพจรเซียน 99 สายทะลักออกไปยังปลายนิ้ว ก่อนผนึกควบอุบัติเป็นกระบี่พลังสีขาวพิสุทธิ์เสมือนจริงเล่มหนึ่ง! กระบี่พลังพุ่งทะยานออกไปปานเส้นสายอัสนี มองแล้วยังคล้ายดาวตกลัดฟ้ายามค่ำคืน!!
ฟั่ฟฟฟ!!
กระบี่พลังพุ่งทะยานแหวกฟ้าส่งเสียงหอนหวีดหวิว! ในสายตาของหลี่ปิงเสมือนมีประกายแสงวาบหนึ่งเท่านั้น!!
‘ระ…เร็ว!!’
ในขณะที่หลี่ปิงผู้โถมถันเข้ามาอย่างดุร้ายบังเกิดความคิดดังกล่าว มันก็บังเกิดความปวกแปลบที่แขนขวา!
หลังจากนั้นมันก็พบว่าบัดนี้แขนขวาของมันไม่ทราบขาดหายไปที่ใดแล้ว!
ตั้งแต่ต้นจนจบมันไม่อาจมองตามได้ทันเลย!
ว่ากระบี่ที่พุ่งมาดั่งลำแสงนั่นมันฝ่าพลังฝ่ามือที่มันซัดไปตอนไหน! แล้วพุ่งเข้ามาสะบั้นแขนขววาของมันจนขาดด้วนเสมอไหล่ได้อย่างไร…!!
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!!
…
พอร่างต้วนหลิงเทียนที่อันตรธานหายไปปรากฏตัวขึ้นมาสู่สายตาทุกคนอีกครั้ง เบื้องหน้าก็บังเกิดเป็นรอยแตกมืดดำอันน่ากลัวลากยาวออกไป และคล้ายรอยแยกดังกล่าวาจะไม่ปิดตัวลงภายในไม่กี่ลมหายใจแน่นอน…
