อีกทั้งเมื่อความว่างอุบัติรอยแยกมิตินี้ขึ้นมา ก็เสมือนเป็นจอมพลท่ามกลางหมู่ทหารตัวกระจ้อยอย่างรอยแยกมิติยิบย่อยที่เกิดจากน้ำมือหลี่ปิงก็ไม่ปาน…!
และรอยแยกมิติอันน่ากลัวที่ว่า ก็ปรากฏขึ้นหลังกระบี่พลังมีสภาพของต้วนหลิงเทียนนพุ่งทะยานออกไป! เป็นกระบี่นั่นที่ฉีกเปิดความว่างเปล่าชวนสยองนี่!!
“ปะ…เป็นไปได้อย่างไรกัน!?”
“ขะ…แขนท่านบรรพบุรุษไปที่ใด ไฉนขาดด้วนเสมอไหล่? หรือต้วนหลิงเทียนเป็นคนตัดแขนท่านบรรพบุรุษ!?”
…
หลี่ปิงที่ถูกตัดแขนไปอย่างไรก็ไม่ทราบ ก็ได้สิ้นสูญสภาวะใดๆ ร่างมันหยุดชะงักค้างกลางหาว จนทำให้เหล่าคนของลัทธิบูชาไฟแลเห็นมันอีกครั้ง และภาพที่เห็นก็คือหลี่ปิงที่แขนขวาขาดด้วนเสมอไหล!!
วู้ม!
อย่างไรก็ตามหลังพวกมันแลเห็นหลี่ปิงที่แขนขวาขาดด้วนเสมอไหล่ พวกมันก็พบว่าแขนขวาที่ขาดกระเด็นจนเจียนจะร่วงตกฟ้า อยู่ๆก็สลายกลายเป็นพลังไร้สภาพขุมหนึ่งพุ่งย้อนกลับไปที่ร่างหลี่ปิง…ยังพุ่งไปบริเวณแขนที่ขาดด้วน!
พริบตาต่อมา พลังขุมดังกล่าวก็กลับกลายเป็นแขนขวาหลี่ปิงอีกครั้ง!
และยังมีลักษณะเดียวกันกับก่อนหน้าไม่มีผิดเพี้ยน!
ร่างกายของเซียนอมตะเสเพลนั้นต่างจากผู้คนทั่วไป เพราะมันเป็นดั่ง ‘ร่างพลังงาน’
เซียนอมตะเสเพลนั้น ตราบใดที่ไม่ถูกดับชีพในการลงมือเพียงครั้ง ย่อมสามารถใช้พลังของตัวเองฟื้นฟูสภาพร่างกายได้…
“ซะ…เซียนอมตะเสเพล 5 ทัณฑ์!”
