“ผู้พิทักษ์หลิงเทียน…คงมิใช่ว่าไม่ได้ยินที่ท่านบรรพบุรุษหลี่ปิงกล่าวบอกหรอกนะ? ว่าลัทธิบูชาไฟเรายังมีบรรพบุรุษเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์อยู่อีกคน…และสามารถเรียกให้มาได้ตลอดเวลา?”
“มันเองก็แค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะมิใช่หรือไร ต่อให้ข้างกายจะมีเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ติดตามรับใช้…แต่ไหนเลยจะรับมือการผนึกกำลังของบรรพบรุษทั้ง 2 ของพวกเราที่บรรลุเซียนอมตะเสเพล 4ทัณฑ์เหมือนกันได้?”
“มัน….ไปเอาความมั่นใจมาจากที่ไหนกัน?”
…
ต่างจากเหล่าศิษย์และอาวุโสของลัทธิบูชาไฟที่คิดว่าต้วนหลิงเทียนเสียสติ ชนชั้นผู้พิทักษ์ทั้ง 4 ได้แต่สงสัยว่าต้วนหลิงเทียนไปเอาความมั่นใจมาจากที่ไหนกันแน่!
ต้วนหลิงเทียนที่แท้มีทุนรอนอันใด ไฉนถึงได้หยิ่งผยองถือดีแบบนี้!?
สำหรับบุคลิกของต้วนหลิงเทียนนั้นพวกมันไม่ได้รู้จักมาแค่วันสองวัน กระทั่งยังรับรู้ถึงวีรกรรมทั้งหมดที่ต้วนหลิงเทียนก่อขึ้นตั้งแต่วันแรกที่เข้ามายังลัทธิบูชาไฟ!
และทุกเรื่องราวที่ผ่านมา ต้วนหลิงเทียนไม่เคยเป็นฝ่ายแพ้พ่ายสักครั้ง!
อีกทั้งทุกคราก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะก่อวีรกรรมสะท้านสะเทือน เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้…ไร้ผู้ใดดูดี!หากทว่าผลลัพธ์สุดท้ายที่ออกมาก็ทำให้ทุกผู้คนที่ปรามาสถึงกับหาคำพูดไม่เจออยู่ร่ำไป!
ด้วยเหตุนี้ทำให้พวกมันรู้สึกไปอย่างไม่ทันรู้ตัว…
