หลังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากร่างต้วนหลิงเทียนด้วยสำนึกเทวะ หลี่ปิงย่อมยืนยันได้ทันทีว่าต้วนหลิงเทียนก็เป็นแค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะกระจ้อยร่อยราวมดปลวกเท่านั้น! หลี่ปิงถึงขั้นไม่อยากจะเหลือบแลต้วนหลิงเทียนอีกต่อไป เพียงหันไปกล่าวคำเย้ยหยันเฉินอี้หรูแทน!
“ข้าเองก็อยากรู้มาโดยตลอดว่าไฉนเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ ถึงยอมติดตามรับใช้คนที่เป็นเพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะแบบนี้…”
ขณะเดียวกันเหล่าศิษย์และอาวุโสทั้งหลายของลัทธิบูชาไฟเองก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดคำถามนี้ขึ้นมา
“บางที…อาจเป็นเพราะด้วยฐานะผู้สืบทอดหมอกพิรุณ ผู้นำแห่ง 7 ทวาราเที่ยงแท้หรือไม่?”
“อืม…ดูเหมือนนั่นจักเป็นเหตุผลเดียวที่พออธิบายได้”
…
เหล่าอาวุโสและเหล่าศิษย์ลัทธิบูชาไฟเริ่มสันนิษฐานไปในทำนองดังกล่าว
ถึงแม้เสียงสนทนาของพวกมันจะไม่ได้ดังอะไร หากแต่ก็ดังชัดถนัดหูหลี่ปิง ทำให้สองตาหลี่ปิงถึงกับส่องแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นมาทันใด มองไปยังประหนึ่งดารากระพริบทามกลางแผ่นฟ้าที่มืดมิดสนิทในยามราตรีกาล!
“ผู้สืบทอดหมอกพิรุณ? ผู้นำแห่ง 7 ทวาราเที่ยงแท้งั้นเรอะ?!”
“ถ้ามันเป็นผู้นำแห่ง 7 ทวาราเที่ยงแท้เช่นนั้นมันก็คือ…”
สายตาหลี่ปิงละออกจากเฉินอี้หรูก่อนจะหันขวับไปจับจ้องมองต้วนหลิงเทียนอย่างไวประหนึ่งสายฟ้า กล่าวถามออกมาด้วยความรีบร้อน “เจ้า…เจ้าคือต้วนหลิงเทียน!?”
“หืม? เจ้ารู้จักข้าด้วย?”
