เป็นธรรมดาว่าก่อนที่พวกมันจะออกจากมหาภูผาสิบหมื่น พวกมันก็ถูกหน่วยลาดตระเวนหยุดขวางเอาไว้
อย่างไรก็ตามหลังจากที่หลี่ปิงและหวังชงเผยป้ายผ่านเข้าออกของตี้เฉินให้พวกมันดู หน่วยลาดตระเวนก็ปล่อยให้ทั้งคู่ออกจากมหาภูผาสิบหมื่นแต่โดยดี
ด้วยมีป้ายผ่านเข้าออกนี้ พวกมันย่อมสามารถผ่านเข้าออกเผ่ามังกรได้อย่างสะดวก
แต่แน่นอนว่าหลังจากที่พวกมันเสร็จภารกิจและย้อนกลับมายังเผ่ามังกร ก็ต้องส่งมอบป้ายผ่านเข้าออกดังกล่าวคืนให้ตี้เฉิน
“ได้ออกมาเสียที!!”
“ฮ่าๆๆ…ข้าหวังชงได้ออกมาแล้ว!!”
หลี่ปิงกับหวงชงหลังได้ออกจากเขตของมหาภูผาสิบหมื่นทั้งคู่ก็ตะโกนออกมาอย่างสะใจ ความอัดอั้นที่เก็บไว้ในอกหลังถูกกักในเผ่ามังกรนานหลายพันปีถูกระบายออกมาหมดสิ้น
ต้องทราบด้วยว่าทันทีที่พวกมันล้มเหลวในการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์กลายเป็นเซียนอมตะเสเพลได้ไม่ทันไร พวกมันก็ถูกจับมากักตัวไว้ในเผ่ามังกรแล้ว และพวกมันก็ไม่เคยได้ออกไปไหนเลยสักครั้ง!
เรียกว่าวันนี้เป็นครั้งแรกของพวกมันจริงๆ ที่ได้ออกจากเผ่ามังกรเป็นครั้งแรกในรอบหลายพันปี!
หลังกู่ร้องระบายอารมณ์อัดอั้นกันอยู่พักหนึ่ง หลี่ปิงกับหวังชงก็มุ่งหน้าไปที่ภาคกลางก่อนใดอื่น
“เบาะแสเดียวที่เผ่ามังกรได้รับมาดูเหมือนข่าวลือจะเริ่มแพร่กระจายจากภาคกลาง…พวกเราไปเริ่มสืบจากที่นั่นก่อน”
หวังชงกล่าว
“ได้”
หลี่ปิงพยักหน้า มันเองกก็คิดแบบนี้เหมือนกัน
