พุทธองค์ต้องการธูป ผู้คนต้องการหน้าตา…
ในสถานที่ๆกระทั่งวิหกยังไม่อยากแวะเวียนมาขับถ่ายเช่นนี้ ชีวิตของพวกมันล้วนจืดชืดน่าเบื่อซ้ำซากจำเจ ทว่าพวกมันยึงยึดถือ ‘หน้า’ เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
ด้วยเหตุนี้หลังจากที่ได้รับทราบเรื่องต้วนหลิงเทียนฆ่าถังซวนจ้าวลัทธิบูชาไฟ ทั้งเกิดเรื่องราวยกสตรีขนอุนขึ้นมาเป็นจ้าวลัทธิเพื่อเอาตัวรอดเช่นนี้ขึ้น พวกมันจึงแห่กันมาถล่มหลี่ปิงให้เสียหน้า…
ทั้งหมดเพราะพวกมันต้องการกูหน้าตัวเองที่หลี่ปิงเคยไปถล่มพวกมันเอาไว้…
เมื่อไม่กี่ปีที่แล้วคนของลัทธิอารามทมิฬกกับลัทธิชะตาฟ้าตกตายด้วยน้ำมือคนของ 7 ทวาราเที่ยงแท้อย่างที่ไม่มีปัญญาตอบโต้อะไร หลี่ปิงก็มากล่าวเย้ยเยาะไม่เว้นแต่ละวันจนพวกมันเสียหน้าจนไม่รู้จะเสียหน้าอย่างไรแล้ว!
“เฮ่อ ข้าไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ใต้เท้าที่สนับสนุนข้าจะมีธุระให้ข้าออกไปจัดการนอกเผ่ามังกรบ้าง…”
เหล่ายอดฝีมือเซียนอมตะเสเพลจากลัทธิอารามทมิฬ กับลัทธิชะตาฟ้าได้แต่ระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน พวกมันได้แต่มองทิศทางที่หลี่ปิงจากไปอย่างวาดหวังทั้งเลื่อนลอย…
ส่วนอีกด้าน
“หวังชง เจ้ารู้หรือไม่ว่าใต้เท้าตี้เฉินให้พวกเราออกจากเผ่ามังกรครานี้ มีธุระอันใดให้พวกเราไปทำกันแน่?”
ระหว่างทางหลี่ปิงอดไม่ไหว ได้แต่หันไปมองถามยอดฝีมือเซียนอมตะเสเพลที่มาจากลัทธิบูชาไฟเหมือนมัน
