อย่างไรก็ตามหลังได้ยินคำนี้ของต้วนหลิงเทียน เค่อเอ๋อพลันส่ายหัวไปมาเบาๆ “พี่เทียนท่านไม่ต้องใช้คำลวงเหล่านี้ปลอบใจข้าหรอก…ข้ารู้ดีแก่ใจว่าด้วยพลังของท่านตอนนี้จะอุปโลกน์ผู้ใดขึ้นมาเป็นจ้าวลัทธิบูชาไฟก็ย่อมทำได้ และไม่ว่าใครก็ต้องให้การสนับสนุนท่านได้ดีไม่น้อยไปกว่าพี่หญิงของข้า…”
เค่อเอ๋อย่อมไม่ใช่คนโง่เป็นธรรมดา นางทำไมจะไม่รู้ว่าบุรุษของนางตอนนี้คิดจะให้ใครเป็นจ้าวลัทธิบูชาไฟก็ทำได้อย่างง่ายดายนัก
กระทั่งจะบีบบังคับให้จ้าวลัทธิบูชาไฟคนใหม่กล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าว่าจะรับใช้ก็ยังได้!
เมื่อเห็นเค่อเอ๋อมองออกต้วนหลิงเทียนก็ได้แต่ยิ้มเซ่อๆ ก่อนที่จะหันไปหาต้วนซือหลิงที่อยู่ข้างๆ “ซือหลิงเป็นอะไรไปลูก…ทำไมวันนี้เงียบนักเล่า?”
“ท่านพ่อ…ท่านกำลังจะจากไปแล้วจริงๆหรือ? ท่านจะทิ้งท่านแม่กับข้าไปจริงๆหรือ?”
ต้วนซือหลิงมองต้วนหลิงเทียนพลางถามออกมาด้วยสีหน้าน้ำเสียงสลดปานจะร้องไห้
“เด็กโง่นี่เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน?”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมา เขารู้สึกคำถามนี้ของซือหลิงมันเหลวไหลเกินไป
“ท่านพ่อข้าไม่ได้พูดเล่นนะ!”
ต้วนซือหลิงชักหน้ามุ่ยกล่าวออกด้วยสีหน้าจริงจัง “เมื่อครู่ข้าได้ยินคนพูดกันว่า…หลังจากที่ท่านบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว ท่านมิอาจอยู่ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแห่งนี้ได้อีกนาน และไม่นานท่านก็จะโบยบินขึ้นสวรรค์ไป…”
