สีหน้าต้วนหลิงเทียนจมลงทันใด เมื่อได้ยินคำนี้ของถังซวน
ถึงแม้เขาจะกล่าวเองว่าเค่อเอ๋อก็คือเค่อเอ๋อชาติที่แล้วจะเป็นอย่างไรก็ช่างแต่ในปัจจุบันคือภรรยาเขา แต่พอได้ยินว่าชายผู้นั้นเคยหลงใหลในตัวเค่อเอ๋อเมื่อชาติที่แล้ว เขาก็รู้สึกไม่ค่อยจะดีนัก
“มันอุตส่าห์ถ่อมาจากระนาบเทวโลกเพียงเพื่อพูดเรื่องนี้กับเจ้า?”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองถังซววนอีกครั้ง และแววตาก็เยียบเย็นลงอย่างน่ากลัว
“ในเมื่อมันรู้แต่แรกว่าชาติที่แล้วเค่อเอ๋อเป็นคนสำคัญกับมันและกำลังจะกลับชาติมาเกิดที่นี่…แล้วทำไมมันถึงไม่อยู่รอเพื่อพานางไปด้วยแต่แรก? ไฉนถึงทิ้งนางไว้ให้อยู่ในโลกใบนี้เพียงลำพัง?”
เรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนไม่อาจเข้าใจได้จริงๆ
หากคนผู้นั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องทั้งหลงรักเค่อเอ๋อจริงๆ ก็ไม่น่าจะมีเหตุผลอะไรที่ไม่รอรับตัวเค่อเอ๋อไป…
“ข้าเองก็ถามคำถามนี้กับมันเช่นกัน”
ถังซวนกล่าว “เพียงแต่มันมิได้กล่าวตอบอะไรให้ข้ากระจ่าง เพียงแค่ฝากฝังให้ข้าคอยดูแลธิดาเทพให้ดี…และหลังจากมอบผลประโยชน์มากมายให้ข้ากระทั่งสัญญาว่าจะมอบผลประโยชน์ให้ข้ามากกว่านี้ในภายหลัง มันก็เร่งรุดจากไปทันที เพียงกำชับทิ้งท้ายไว้ว่าให้ข้าดูแลธิดาเทพให้ดีที่สุดและมันจักมารับ!”
