แน่นอนว่าความตื่นตระหนกตกตะลึงกับเรื่องเผ่ามังกรและเผ่าหงส์ฟ้ายังไม่หายไปจากใจ
“ในลัทธิใหญ่ทั้ง 3 มิมีเซียนอมตะเสเพลอยู่แม้แต่คนเดียว”
เฉินอี้หรูส่ายหัวพลางกล่าว
“หือ? ไม่มีเซียนอมตะเสเพลอยู่เลย?”
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะมองสบตาเฉินอี้หรูเขม็งอีกครั้ง ลูกตายังหดเล็กลงกล่าวถามด้วยทีท่าเหลือเชื่อ “เป็นไปได้ยังไงกัน? เท่าที่ข้ารู้ในบรรดา 3 ลัทธิใหญ่ก็มีบันทึกเรื่องข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ล้มเหลวมากมาย…ทำไมจะไม่มีเซียนอมตะเสเพลแม้แต่คนเดียวได้?”
ได้ยินคำของเฉินอี้หรู ก่านหรูเยี่ยนเองก็แปลกใจไม่น้อย นางเองก็ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ว่ามหาอำนาจอย่างลัทธิใหญ่ทั้ง 3 จะไม่มีเซียนอมตะเสเพลแม้แต่คนเดียว!
ไม่ต้องกล่าวถึงความจริงที่ว่า 3 ลัทธิใหญ่ดำรงอยู่มานานเป็นหมื่นปีด้วยซ้ำ ต่อให้พึ่งก่อตั้งได้ไม่กี่พันปี ไฉนจะไม่มีเซียนอมตะเสเพลได้?
“3 ลัทธิใหญ่นั้นสืบทอดมรดกต่อๆกันมานับพันนับหมื่นปี แน่นอนว่าย่อมมีเหล่าผู้ที่ข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ไม่สำเร็จจนต้องกลายเป็นเซียนอมตะเสเพล…”
