เผชิญกับสีหน้าสงสัยและไม่อยากจะเชื่อของต้วนหลิงเทียนกับก่านหรูเยี่ยน เฉินอี้หรูเร่งอธิบายออกมาทันที “อย่างไรก็ตาม เมื่อมีเซียนอมตะเสเพลเกิดขึ้นใน 3 ลัทธิ พวกมันจะตกเป็นเป้าของเผ่ามังกรและเผ่าหงส์ฟ้าทันที! ทุกคนที่พึ่งกลายเป็นเซียนอมตะเสเพลจะถูกจับตัวกลับไปยังเผ่า เพื่อบีบคั้นให้กล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าว่าจะเป็นข้ารับใช้ของเผ่ามังกรและเผ่าหงส์ฟ้า…”
“ในระหว่างดำเนินการตามนี้ หากเซียนอมตะเสเพลคนใดคิดแข็งข้อต่อต้านไม่ยอมรับ เผ่ามังกรกับเผ่าหงศ์ฟ้าก็จะฆ่าทิ้งทันที!”
“เหตุผลที่ไฉนเผ่ามังกรกับเผ่าหงส์ฟ้ากระทำเช่นนี้ ด้วยเพราะไม่คิดให้ 3 ลัทธิบังเกิดตัวตนเซียนอมตะเสเพลขึ้นมา เพื่อเป็นปัญหาจนหลุดพ้นการควบคุม”
“ด้วยเหตุนี้ทำให้ในบรรดาลัทธิใหญ่ทั้ง 3 ไม่มีเซียนอมตะเสเพลอยู่เลยแม้แต่คนเดียว…กล่าวให้ถูกคือพวกมันไม่มีเซียนอมตะเสเพลเป็นของตัวเอง!”
หลังได้ฟังคำของเฉินอี้หรู ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจเรื่องราวได้ทันที
“เป็นแบบนี้นี่เอง”
ตอนนี้ไม่ใช่แค่ต้วนหลิงเทียนเท่านั้น ก่านหรูเยี่ยนเองก็เช่นกัน ‘ที่แท้เซียนอมตะเสเพลที่สมควรปรากฏขึ้นในประวัติศาสตร์ของลัทธิบูชาไฟ กลับถูกเผ่ามังกรกับเผ่าหงส์ฟ้าจับไปเป็นข้ารับใช้…’
‘แต่ในเมื่อที่ลัทธิไม่มีเซียนอมตะเสเพล เช่นนั้นการกลับไปล้างแค้นของมันคราวนี้ก็สมควรไร้ปัญหาอันใด…’
ขณะเดียวกันก่านหรูเยี่ยนก็ลอบมองไปยังต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวในใจ
