“ก่อนที่ทุกอย่างจะพังพินาศ ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังดาบทำลายล้างหนึ่ง กระทั่งตอนนี้ในอากาศยังเหลือเจตจำนงดาบคงค้างเอาไว้…ยังเป็นเจตจำนงดาบอันน่ากลัวนัก! วิชาดาบอะไรกันถึงขั้นฆ่าคนล้างเมืองจนพินาศสิ้นได้?”
“เป็นยอดคนจากที่ใดกันแน่…พลังทำลายรุนแรงขนาดนี้ หากไม่ใช่เซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยนก็สมควรเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้ว!”
“ไม่! ต่อให้เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะก็ไม่ร้ายกาจขนาดนี้…จากบันทึกที่ข้าเคยอ่านมา พลังทำลายล้างระดับนี้ เว้นเสียแต่จะเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะสักโหลผนึกกำลังกันลงมือ หาไม่แล้วเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสร้างหายนะล้างเมืองได้!”
“ครึ่งก้าวเซียนอมตะเป็นโหลผนึกกำลังกันลงมือ? ลำพังแค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะสักคนก็หาได้ยากยิ่ง นับประสาอะไรกับเป็นโหล!”
…
สำหรับผู้คนในเมืองที่รอดชีวิตจากภัยพิบัติครั้งนี้มาได้ ทุกสิ่งอย่างที่เกิดขึ้นกลายเป็นความลี้ลับชวนสยองอย่างถึงที่สุด ยังไร้ร่องรอยใดๆให้สืบสาว…
แต่มีเรื่องหนึ่งที่พวกมันมั่นใจได้
คลื่นดาบทำลายล้างที่กวาดซัดมาปานห่าพิรุณอันปรากฏขึ้นก่อนทุกสิ่งจะกลายเป็นซากปรักหักพังนั่น ไม่ใช่ภัยธรรมชาติแน่นอน แต่สมควรเป็นการลงมือของผู้คน!
แต่เป็นใครกันที่มีพลังร้ายกาจถึงขั้นนี้?
พวกมันไม่อาจทราบได้เลย
ว่าที่แท้ผู้ที่ทำให้เมืองทั้งเมืองต้องพังพินาศนั้น คือตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์!
