ทว่าวันนี้ผู้สืบทอดทวาราเที่ยงแท้ลำดับที่ 1 ได้ปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาผู้คนในเมืองแห่งหนึ่ง จึงทำให้ผู้คนในเมืองดังกล่าวได้รับทราบคำตอบเสียที…และพวกมันก็ได้รับทราบคำตอบก่อนใคร!
กระทั่งในขณะเดียวกันพวกมันยังได้รู้ก่อนใครด้วยว่า…
ที่แท้ ผู้สืบทอดหมอกพิรุณนั้น…ไม่ใช่คนแปลกหน้าและตัวตนลึกลับอันใด! กระทั่งยังมีชื่อเสียงเลื่องลือจนพวกกมันรู้จักกันดีแต่แรก!!
ต้วนหลิงเทียน แห่งลัทธิบูชาไฟ!
“ชายชราผู้นั้นอ้างตัวว่ามันคือเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ ที่เหนือกว่าเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ที่เหนือล้ำกว่า ครึ่งก้าวเซียนอมตะอีกที…คราวนี้จักได้รู้ว่ามันกล่าวจริงหรืออวดโอ่!”
ผู้ชมทั้งหลายบนถนนหน้าเหลาอาหารพากันจับจ้องมองไปยังร่างชราตาเขม็ง ทว่ามีบางคนที่อดพึมพำขึ้นมาไม่ได้…
และด้ววยบรรยากาศบนถนนบัดนี้ที่มันช่างคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นดินปืนนัก จึงทำให้มันช่างเงียบสงัดถึงขั้นไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะหายใจแรง…
ทำให้เสียงพึมพำด้วยความลุ้นระทึกของมัน ดังเข้าหูทุกคนทั้งถนนทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…
“หึ!”
แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงอยากรู้อยากเห็นดังขึ้น เสียงแค่นสบถเยียบเย็นหนึ่งก็ดังขึ้นตามติด เป็นเฉินอี้หรูที่เตรียมลงมือเล่นงานต้วนหลิงเทียนได้หยุดลงชั่วขณะพ่นลมสบถออกมา!
สึบบ!!
และแทบจะพร้อมกันกับเสียงพ่นลมเยียบเย็น เสียงราวกับบางสิ่งทะลุเลือดเนื้อก็ดังขึ้น
ครู่ต่อมา…
ตุบ!
