อย่างไรก็ตามชั่วพริบตาก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะทันได้พูดอะไรต่อ สองตาชายชราก็ทอประกายเรืองวูบกล่าวพึมพำเบาๆว่า “ข้าลืมไปว่าเจ้ามิใช่แค่ผู้พิทักษ์ของลัทธิบูชาไฟเท่านั้น แต่เจ้ายังเป็นผู้สืบทอดหมอกพิรุณอีกด้วย ในฐานะผู้นำ 7 ทวาราเที่ยงแท้จะรู้เรื่องเซียนอมตะเสเพลก็มิแปลก”
หลังจากพึมพำเบาๆชายชราก็เข้าใจได้ และไม่คิดแปลกใจอะไรอีก
“หากข้าเดาไม่ผิด…เจ้าสมควรเหนือกว่าเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์สินะ?”
ต้วนหลิงเทียนหยีตามองชายชราเล็กน้อยค่อยกล่าวออก
ได้ยินคำต้วนหลิงเทียน ชายชราก็ไม่แปลกใจอะไร
เพราะมีเพียงแต่ตัวตนที่เหนือกว่าเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์เท่านั้นที่จะมองพลังฝีมือของครึ่งก้าวเซียนอมตะออกได้ง่ายๆ มันจึงไม่แปลกใจที่ต้วนหลิงเทียนจะรู้ว่ามันเหนือกว่าเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์
“ฮึ่ม! นายท่านของข้าเป็นถึงเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์!”
ตอนนี้เองชายวัยกลางคนร่างสูงชะลูดปานลำไผ่ด้านหลังชายชราโพล่งกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ!
“เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์?”
สีหน้าต้วนหลิงเทียนเผยความขึงขังเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำของชายร่างสูง ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจว่าไฉนโลกนี้ช่างพิกลนัก…แต่ไหนแต่ไรเขาไม่เคยพบเจอเซียนอมตะเสเพลมาก่อน แต่วันนี้พอกลับขึ้นมาภูมิภาคเบื้องบนได้ไม่ทันไรกลับได้เจอเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ที่มีพลังอำนาจทลายความว่างเปล่าเดินอยู่บนถนนในเมืองแบบนี้…
