และชายชราเบื้องหน้าก็คือตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพลคนที่ 2 ที่ต้วนหลิงเทียนเคยพบเจอ
ที่สำคัญถ้าอีกฝ่ายเป็นเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์จริง ย่อมหมายความว่าพลังฝีมือย่อมเหนือกว่าเลี่ยวหนันเจียงที่เขาฆ่าทิ้งไป!
พอเห็นสีหน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนเป็นขึงขังจริงจัง ชายวัยกลางคนร่างผอมสูงก็เผยรอยยิ้มกระหยิ่มยิ้มย่องออกมาทันที
เพราะในสายตาของมัน
ต่อให้เป็นผู้สืบทอดหมอกพิรุณผู้นำทวาราเที่ยงแท้แล้วจะอย่างไร? มิใช่ก็เป็นแค่ครึ่งก้าวเซียนอมตะหรือไร? ยังจะมีปัญญาขัดขวางไม่ให้นายท่านของมันรับลูกสาวไปเป็นศิษย์ได้?
หากทว่าพอมันได้ยินคำพูดต่อมาของต้วนหลิงเทียนมันก็ต้องถึงกับอึ้งค้างหน้าแข็ง
กระทั่งยังสงสัยว่ามันใช่กำลังฝันไปหรือไม่?
“เรื่องวันนี้ก็อย่างที่พูดไปแล้ว…ถ้าหากเจ้ายังวุ่นวายไม่เลิกอีกข้าจะฆ่าเจ้า!”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองชายชราด้วยสายตาเฉยเมย กล่าวออกเสียงเย็น!
แต่ต้นจนจบเขาไม่ได้เผยทีท่าหวั่นเกรงอะไรในเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์แม้แต่นิดเดียว!
ตอนนี้เขาแค่อยากจะเร่งรุดกลับไปฆ่าถังซวนที่ลัทธิบูชาไฟเท่านั้น คร้านจะมัวมาเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนนี้จะนับเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่อง…แต่หากเขารำคาญขึ้นมาจริงๆ กับอีแค่เซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์เขาก็ไม่รังเกียจที่จะเสียเวลาอีกสักนิดเพื่อฆ่าทิ้ง!
แต่หากเลือกได้เขาก็ไม่อยากฆ่ามัน
