ตอนที่ 2,337 : นั่นเป็นไปไม่ได้!
กลิ่นอายพลังลี้ลับที่กำจายออกมานั้นให้ความรู้สึกเก่าแก่โบราณดั่งมีมนตร์ขลังประการหนึ่ง ทั้งกลิ่นอายที่ว่ายังแผ่ออกมาปานไร้สิ้นสุด…
และรอบๆแท่นบูชาลี้ลับดังกล่าว ก็ปรากฏรูปปั้นที่มีอริยาบทแตกต่างกันหลายรูป มีทั้งมนุษย์ ปีศาจ…
และรูปปั้นมนุษย์กับปีศาจทั้งหลาย ก็ตั้งล้อมรอบรูปปั้นมนุษย์ร่างหนึ่งที่ใหญ่โตมหึมากว่ารูปปั้นใดๆ มองไปประหนึ่งดาวล้อมเดือนก็ไม่ปาน
รูปปั้นมนุษย์ที่ว่า เป็นรูปปั้นชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครารุงรัง เส้นผมหยิกหยอยทอดยาวลงมาปรกบ่าอย่างกระเซอะกระเซิง ร่างกายแลดูกำยำแข็งแกร่งเปลือยอกเผยให้เห็นกล้ามเนื้ออันแข็งแกรงเด่นชัด แต่ละมัดกล้ามที่ปรากฏ ยังราวกับจะอัดแน่นไปด้วยพลังดิบเถื่อนที่พร้อมระเบิดออกมาได้ทุกเวลา…
รูปปั้นใหญ่โตเปลือยอกไร้เสื้อสวมใส่นี้ ยังถือขวานชี้ตรงไปยังฟ้าเบื้องบน ศีรษะแหงนมองขึ้นไปบนฟ้า แววตาแลดูดุดันราวกับจะต่อสู้กับสวรรค์!
“ท่านบรรพบุรุษ!”
“ท่านบรรพบุรุษ!”
……
เสียงเรียกหาด้วยความเคารพของหยางเจิ้นซิง ดังก้องสะท้อนไปมาในพื้นที่แท่นบูชาอันวังเวงที่ตลบไปด้วยกลิ่นอายลี้ลับโบราณ…
เสียงสะท้อนดังกล่าว มันเกิดจากผนังเขาที่ตั้งรายล้อมพื้นที่แท่นบูชา
“ผู้ใดมาทำเสียงเอะอะโวยวายที่นี่!”
หลังผ่านไปครู่หนึ่ง บังเกิดเสียงเยียบเย็นไม่สบอารมณ์ดังขึ้น ยังก้องสะท้อนราวกับดังออกมาจากทุกทิศทาง
