เมื่อเห็นถึงความสงสัยของชายชราที่แลดูแข็งแกร่งน่าเกรงขามหยางเจิ้นซิงไม่กล้ารอช้า เร่งกล่าวอธิบายด้วยความนอบน้อม กล่าวบอกฐานะออกไปด้วยน้ำเสียงมากเคารพ
ตอนนี้ในใจหยางเจิ้นซิงเองก็ดั่งจะมีมรสุมก่อเกิด
เพราะมันไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลย…
ว่าศิษย์พี่ของอาจารย์มันอย่างอาจารย์ลุงจะยังคงมีชีวิตอยู่!
ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายล้มเหลวในการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ไปเนิ่นนานแล้หรือ? มิใช่ลงบันทึกว่าถอดจิตลี้ร่างไม่สำเร็จ จนตายตกไปแล้วหรือไร?
‘นับจากเวลาที่ลงบันทึกไว้…นี่มันก็ผ่านไปกว่า 4,000 ปีแล้วที่ท่านอาจารย์ลุงผู้นี้ล้มเหลวในการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ นั่นหมายความว่าบันทึกนั่นปิดปิดความจริง! และยามนี้ท่านอาจารย์ลุงสมควรบรรลุถึงเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์!!’
ใจหยางเจิ้นซิงอดสะท้านไปไม่ได้
ถึงแม้มันเองก็รู้วว่าในโลกหล้ายังมีเซียนอมตะเสเพลดำรงอยู่ แต่มันก็ไม่เคยรู้เลยว่ามีเซียนอมตะเสเพลทั้งสิ้นเท่าไหร่
ก่อนถึงวันนี้มันรู้จักเซียนอมตะเสเพลแค่สองเท่านั้น และนั่นก็คือเลี่ยวหนันเจียงอาจารย์ของมันที่เป็นเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์ และบรรพบุรุษของเผ่าปีศาจมนุษย์!
