ทลายว่างเปล่า นั่นคือพลังอำนาจของตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ขึ้นไป!
‘พลังของเจ้าต้วนหลิงเทียนนั่น มันสูงทัดเทียมกับเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์เชียวหรือ!?’
อวี่เหวินฮ่าวเฉินรู้สึกว่าเรื่องราวมันช่างสุดที่จะเชื่อได้จริงๆ!
อย่างไรก็ตามความเป็นจริงตั้งอยู่เบื้องหน้า ให้มันไม่อยากจะเชื่อแค่ไหนมันก็ต้องเชื่อ!!
ในฐานะที่มันเองก็เป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะคนหนึ่ง แม้จะไม่อาจมองเห็นการลงมือของต้วนหลิงเทียนต่อเลี่ยวหนันเจียงได้ชัดเจนทั้งหมด แต่มันก็พอจับเรื่องราวคร่าวๆได้ๆ
เลี่ยวหนันเจียงลงมือเต็มกำลังแล้ว หากแต่ต้วนหลิงเทียนยังฆ่าทิ้งได้ง่ายๆ!
‘ในช่วงเวลาสุดท้ายนั่น…อยู่ดีๆทั่วร่างต้วนหลิงเทียนกลับเปล่งรังสีกระบี่ออกมามหาศาล อีกทั้งตัวมันก็กลับกลายเป็นรังสีกระบี่ที่ว่า ก่อนรังสีกระบี่นับพันหมื่นนั่นจะควบรวมก่อเกิดกระบี่ขาวพิสุทธิ์เล่มหนึ่ง…’
‘กระบี่สีขาวนั่น มันฟันไปยังร่างอาวุโสเลี่ยวที่ผสานไปกับพลังโจมตีทิ้งได้ง่ายดาย! แค่ตวัดกระบี่แนวราบจากซ้ายไปขวาเท่านั้นแต่กลับทำให้เกิดรอยแยกมิตินั่นได้!แถมกระบี่ที่ตวัดยามนั้นก็ไม่ได้ฉับไวอะไรมากมาย กระทั่งข้ายังเห็นชัด!’
‘ที่น่ากลัวคืออำนาจพลังของมัน ที่สามารถฉีกเปิดได้กระทั่งความว่างเปล่า! มันฟันร่างอาวุโสเลี่ยวพร้อมพลังมหาศาลนั่นได้ง่ายๆ จนสุดท้ายอาวุโสเลี่ยวก็สลายหายไปในรอยแยกมิติที่มันฉีกเปิด’