ฉากก่อนหน้านั้นตราตรึงอวี่เหวินฮ่าวเฉินนัก ทำให้จนถึงตอนนี้มันยังตื่นตระหนกไม่หาย
ภาพต้วนหลิงเทียนที่คนทั้งคนกลับกลายเป็นกระบี่ ทั้งหนึ่งกระบี่กลับกรีดเปิดความว่างเปล่านั่น…!
‘หากพิจารณาจากความกว้างและความยาวของรอยแยกมิติที่ต้วนหลิงเทียนฉีกเปิด…พลังของมันให้เทียบกับเซียนอมตะเสเพล 4 ทัณฑ์ทั่วไป น่ากลัวยังเหนือกว่ามาก!’
ในใจอวี่เหวินฮ่าวเฉินอดไม่ได้ที่จะบังเกิดความคิดดังกล่าวขึ้น
ห่างออกไปไกลๆ ต้วนหลิงเทียนที่ก้มหน้าครุ่นคิดอะไรอยู่นั้น
อยู่ๆก็ยกมือขึ้นมาลวกๆ ทันใดนั้นรังสีพลังกระบี่พลันปะทุออกมาจากฝ่ามือ พริบตาก็ก่อเกิดเป็นกระบี่พลังมีสภาพเล่มหนึ่ง
‘ข้ารู้สึกเหมือนต่อให้ไม่ต้องใช้พลังอะไรมากมาย…ก็สามารถฉีกเปิดความว่างเปล่าได้ ไหนลองดู…’
เพียงใจคิดต้วนหลิงเทียนก็ตวัดกกระบี่ที่ผนึกสร้างขึ้นมาจากพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดไปมาเพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง
ความเร็วในการตวัดกระบี่รอบนี้ไม่เร็วไม่ช้า
อย่างน้อยๆทุกคนก็สามารถสังเกตเห็นวิถีกระบี่ของเขาได้อย่างชัดเจน
และเมื่อกระบี่พลังสีขาวนั่นลากผ่านไปยังที่ใด ทุกผู้คนก็สามารถแลเห็นได้ชัดเจน ว่าทุกที่ๆกระบี่กรีดผ่าน กลับบังเกิดรอยแยกขึ้นท่ามกลางความว่างเปล่าอีกครั้ง!
รอยแยกที่ว่าหากเทียบกับรอยแยกที่ต้วนหลิงเทียนฉีกเปิดก่อนหน้าข้างๆ มันเล็กกว่ากันมาก!
