รอยแยกที่อุบัติขึ้นจากคลื่นกระบี่ขาวพิสุทธิ์ที่ตวัดฟาดออก ในที่สุดก็ปะทะเข้ากับบอลพลังทำลายล้างอันลุกโชนไปด้วยเพลิงเทา! สับสะบั้นบอลพลังให้ขาดกลางได้อย่างง่ายดาย!!
ประหนึ่งกระบี่คมกล้าผ่าเนย
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!
…
ความว่างเปล่าสะท้านสะเทือน คลื่นพลังอันน่าหวาดกลัวกำจายออกไปทั่วสารทิศ!
บอลพลังทำลายล้างอันลุกโชนไปด้วยเพลิงสีเทาบัดนี้ถูกสะบั้นขาดกลาง ทั้งกำลังถูกรอยแยกมืดดำที่เกิดขึ้นกลืนหาย! สุดท้ายก็อันตรธานหายไปไม่มีเหลือ!!
แต่ต้นจนจบไม่มีเสียงกรีดร้องใดๆของเลี่ยวหนันเจียงดังขึ้นอีกเลย
อีกทั้งรอยแยกที่ฉีกเปิดกลางอากาศนั่น มองเข้าไปก็เห็นแต่ความมืดมิดไม่อาจแลเห็นสิ่งใด
ซัวว!!
ขณะเดียวกันกระบี่สีขาวพิสุทธิ์ 3 ฉื่อ ที่ตวัดฟันด้วยความเร็วอันเหนือล้ำอันลอยล่องอยู่ไม่ไกลจากรอยแยกดำมืด ก็เริ่มแตกสลายเป็นละอองพลัง ก่อนที่จะค่อยๆควบรวมสร้างร่างมนุษย์…
ไม่นานก็ปรากฏร่างในชุดสีม่วงที่แลดูปกติดีไม่มีแม้แต่รอยเปื้อนใดๆ ต้วนหลิงเทียน!
‘นี่น่ะเหรอ…กระบี่ใจกระจ่าง!’
เมื่อต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาไม่สนใจผู้ใด กระทั่งไม่แยแสสิ่งใดโดยรอบเพียงยืนสงบนิ่งสีหน้าครุ่นคิด
ตอนนี้เขากำลังหวนนึกถึงความรู้สึกเมื่อครู่
