อันที่จริงตั้งแต่ตอนที่ข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ช่วงแรกๆ ต้วนหลิงเทียนก็จับสัมผัสได้รางๆว่าสมควรมีคนกำลังจับตาดูเขาอยู่
หลังจากนั้นพอประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ หยางเจิ้นซิง ปรากฏตัวลงมาจากเบื้องบน กอปรทั้งหลังจากที่เขาบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะ เขาก็สัมผัสได้แน่ชัดว่ายังมีสายตาที่คอยเฝ้ามองเขาจากที่ลับอีกคู่!
ทำให้เขาตระหนักได้ทันทีว่ายังมีคนแอบดูเขาอยู่!
อีกทั้งหลังเผชิญหน้ากับหยางเจิ้นซิง เขาก็พบว่า
สายตาของหยางเจิ้นซิงนั้นลอบมองขึ้นไปด้านบนอยู่บ่อยครั้ง แม้แต่ละครั้งที่มองขึ้นไปจะแค่ปราดเดียว แต่เขาที่ช่างสังเกตย่อมเล็งเห็นได้ชัดเจน!
หากต้วนหลิงเทียนยังไม่รู้ว่ามีคนอื่นแอบซ่อนอยู่ ปฏิกิริยาของเขาก็คงจะเชื่องช้าเกินไปแล้ว!
“โอหัง!”
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียนหน้าหยางเจิ้นซิงก็เปลี่ยนสีไปไม่น้อย มันตะคอกคำออกมาเสียงหนัก
และแทบจะพร้อมกันกับคำตะคอกของหยางเจิ้นซิง
“ประเสริฐ! ประเสริฐนัก!!”
เสียงชราหนึ่งพลันดังลงมาจากฟากฟ้า น้ำเสียงยังคล้ายมากกล้นไปด้วยโทสะอันเกรี้ยวกราด!
ซัวว!
ภายใต้สายตาทุกคู่ เมฆใหญ่เหนือฟ้าพลันถูกบางสิ่งพัดกระจัดกระจาย ก่อนจะปรากฏหมอกสีเทาหนึ่งพุ่งวาบลงมา!
เมื่อหมอกสีเทาบรรลุถึง ไอหมอกก็ควบรวมก่อเกิดเป็นร่างชายชราในชุดสีเทาด้วยความเร็วสูง!
