สิ้นเสียงต้วนหลิงเทียน พอทุกคนเห็นต้วนหลิงเทียนแหงนมองขึ้นไป ทุกคนในที่นี้ไม่เว้น ต้วนซือหลิง เค่อเอ๋อ และก่านหรูเยี่ยนก็แหงนหน้ามองตามสายตาต้วนหลิงเทียนไปเช่นกัน
“มีผู้ใดซ่อนอยู่งั้นหรือ?”
“ต้วนหลิงเทียนมันพูดถึงใครกันแน่…แต่อย่างน้อยๆคนผู้นั้นสมควรเป็นตัวตนครึ่งก้าวเซียนอมตะ!”
“มิใช่เผ่าปีศาจมนุษย์เรามีครึ่งก้าวเซียนอมตะอย่างท่านประมุขแค่คนเดียวหรือไร? อ่าจริงสิตอนนี้มี 2 คนแล้ว…ว่าแต่เป็นไปได้หรือที่ในเผ่าปีศาจมนุษย์ของเราจะยังมีครึ่งก้าวเซียนอมตะคนที่ 3?”
….
คนของ 3 วัง 6 ตำหนักที่แหงนมองตามสายตาต้วนหลิงเทียนขึ้นไป ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยความสับสนระคนสงสัย
“เจ้า….เจ้าพบเห็นด้วยงั้นรึ?!”
สีหน้าหยางเจิ้นซิงเปลี่ยนไปทันที
มันไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนเลย…
ต้วนหลิงเทียนกลับพบตัวอาจารย์ของมันที่ซ่อนอยู่หลังม่านเมฆ ค้นพบตัวตนระดับเซียนอมตะเสเพล 3ทัณฑ์!
“อะไร? ขนาดนี้แล้วสหายท่านนั้นยังจะซ่อนตัวอยู่อีกหรือ?”
เมื่อเห็นว่าร่างหลังม่านเมฆยังคงนิ่งเฉย ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ ค่อยกล่าวออกด้วยน้ำเสียงดุร้าย
“ข้าจะให้เวลา 3 ลมหายใจ! หากสหายท่านนั้นยังไม่ลงมาแต่โดยดี ข้าจะ ‘เชิญ’ ท่านลงมาด้วยตัวเอง!’
วาจายามกล่าวคำ ‘เชิญ’ ต้วนหลิงเทียน น้ำเสียงยังแข็งไม่น้อย
