และรองจ้าวตำหนักทั้ง 6 ก็เร่งกล่าวรายงานด้วยวาจาทำนองเดียวกันกับจ้าวตำหนักของพวกมัน
“ประเสริฐ! ดีที่พวกเรามาทันเวลา หาไม่แล้วคงพลาดเรื่องน่าสนุกเช่นนี้!”
เหล่าผู้นำของ 6 ตำหนักไม่ได้ตำหนิคนของตัวให้ลำบากใจแต่อย่างไร
และไม่นานสายตาของพวกมันทั้งหมดก็หันไปจับจ้องมองเสาแสงเบญจรงค์ด้านหนึ่งเป็นสายตาเดียวกัน
“ต้วนหลิงเทียนผู้นี้ ต่อให้บรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะ มันก็มิมีทางเป็นคู่มือให้ท่านประมุขได้อยู่ดี…”
เห็นได้ชัดว่าเหล่าผู้นำของ 1 วัง 6 ตำหนักที่พึ่งมาถึง ก็รู้สึกไม่ต่างกัน
สิ้นแสงเบญจรงค์เมื่อไหร่ ก็ถึงคราวตายของต้วนหลิงเทียนเมื่อนั้น!
‘แสงเบญจรงค์นี่กำลังประกาศให้ทุกคนรับรู้สินะ ว่าครึ่งก้าวเซียนอมตะกำลังถือกำเนิด…’
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้แปลกใจอะไรกับความเปลี่ยนแปลงของแสงเบญจรงค์
เพราะเขาเองก็รู้เรื่องการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์มาแล้ว จึงรู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นหลังข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์สำเร็จ
‘แสงเบญจรงค์นี่คงอยู่ได้อีกไม่นาน…พอมันหายไป ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ต้องลงมือกับข้าทันทีแน่’
ต้วนหลิงเทียนเองก็รู้เรื่องนี้ดี
ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็กลายเป็นจริงจังทันที
‘ตอนนี้ด้วยความที่แสงเบญจรงค์ยังอยู่ ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์คงไม่กล้าลงมือ…เช่นนั้นข้าอาศัยโอกาสนี้ใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน เพื่อเพิ่มพูนพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของข้าให้ได้มากที่สุดดีกว่า’
