คิดถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็ลงมือทันที
“ปฐมเวทย์กลืนกิน”
แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ต้วนหลิงเทียน ใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน
ในความว่างเปล่าโดยมีร่างเขาเป็นจุดศูนย์กลาง ก็ปรากฏวังวนหนึ่งขึ้นมารอบกาย ยังเปล่งพลังดูดรั้งอันน่าสะพรึงกลัวออกไปทุกทั่วสารทิศ!
ในกระบวนการกลืนกิน ลำแสงเบญจรงค์ไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างไร
ทว่าพลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบกลับถูกเขาดูดกลืนเข้าร่างอย่างบ้าคลั่ง!
ยิ่งมาวังวนพลังดูดรั้งยิ่งหมุนคว้างเร็วรี่…มันสูบกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินด้วยสภาวะน่ากลัวปานปลาวาฬหิวโหย!
‘ความเร็วในการกลืนกินเพิ่มสูงขึ้นถึงขนาดนี้เชียว!’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนค้นพบได้ทันที
พอเขาลองใช้พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดเล็กน้อยขับเคลื่อนเวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินดู แม้จะแค่เล็กน้อย แต่ความเร็วในการกลืนกินขอมันก็เพิ่มขึ้นมากกว่าใช้พลังเซียนต้นกำเนิดทั้งหมดมากมายนัก!!
เพียงชั่วพริบตา พลังวิญญาณฟ้าดินในอาณาบริเวณวังเซียนสัญจรแถบนี้ก็ถูกเขากลืนหายไปจนเกลี้ยง!
‘นี่มัน…’
และทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนก็ค้นพบอีกครั้งว่า
หลังกลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินแถบนี้หมดแล้ว รัศมีกลืนกินของเขาก็แผ่ขยายออกไปกว้างขึ้น กระทั่งกว้างขึ้นด้วยความเร็วอันน่ากลัว!
แค่พริบตาเขาก็กลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินทั่วทั้งเขตของวังเซียนสัญจรหมดสิ้น!
‘นี่มัน…ไม่มีการจำกัดรัศมีกลืนกินแล้วงั้นเหรอ!?’
