ตระหนักได้ถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกในใจ
ต้องทราบด้วยว่าก่อนหน้านี้ ยามเขาใช้ปฐมเวทย์กลืนกินนั้น เมื่อกลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินไปราวครึ่งลมหายใจ จนพลังวิญญาณฟ้าดินในรัศมกลืนกินหมดสิ้น เขาก็ต้องรอกลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินนอกรัศมีที่ทยอยแพร่เข้ามาเติมเต็ม…
ถึงตอนนั้นด้วยความที่เขาไม่อยากรอเพราะมันเสียเวลานาน เขาจึงเลือกจะย้ายจุดแล้วกลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินจุดอื่นแทน
ทว่าตอนนี้เพียงเวลาแค่ครึ่งลมหายใจ เขากลับดูดกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินทั่วทั้งเขตวังเซียนสัญจรจนเกลี้ยงกริบ!
‘นอกจากนั้น…ความเร็วในการกลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินยังไม่ลดลงแม้แต่น้อย รัศมีมันขยายออกไปได้อีก!!’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อค้นพบเรื่องราวอันน่าเหลือเชื่อ
ปฐมเวทย์กลืนกิกนที่เขาใช้ออกตอนนี้ หลังกลืนกินพลังวิญญาณฟ้าดินในเขตวังเซียนสัญจรจนหมด มันกลับแผ่รัศมีดูดกลืนออกไปโดยรอบอย่างรวดเร็ว อัตราการเพิ่มพูนของพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างเขาไม่ได้ลดทอนลงแม้แต่น้อย
‘ไม่สิ!’
‘ความเร็วในการเพิ่มพูน…ยังมากขึ้นกว่าเดิมซะอีก!’
‘นี่มัน…หรือว่ายิ่งพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างข้าแข็งแกร่งขึ้น ก็ยิ่งส่งผลให้ปฐมเวทย์กลืนกินร้ายกาจยิ่งขึ้น!!’
ไม่ทันไรต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักเรื่องราวได้ชัดเจน
