‘พลังมังกรนั่นเป็นรากฐานในการแปลงเป็นนักรบมังกร 9 กรงเล็บ ส่วนพลังของเนตรแร้งมารตาเดียวก็เป็นรากฐานของม่านตาพิสดาร…เช่นนั้นหมายความว่าจากนี้ไป ข้าจะสูญเสียร่างนักรบมังกร 9 กรงเล็บ กับม่านตาพิสดารไป…’
‘ตอนนี้ตาข้างนี้ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว…ไม่ใช่ม่านตาพิสดารอีกต่อไป’
คิดถึงเรื่องนี้ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะลอบทอดถอนในใจอย่างเสียดาย
เขาไม่คิดเลยว่าการข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์คราวนี้จะทำให้เขาสูญเสียพลังอำนาจที่มีค่าอย่างมากไปถึง 2 ชนิด ไม่ว่าจะเป็นร่างนักรบมังกร 9 กรงเล็บ หรือม่านตาพิสดาร ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว…
‘แต่มีได้มันก็มีเสียล่ะนะ…’
พอคิดอีกทีเขาก็ตระหนัก ว่าถึงเขาจะสูญเสียพลังอำนาจทั้ง 2 ไป หากแต่สิ่งที่เขาได้กลับมาก็คือชีวิตของเขาเอง…!
‘ยิ่งไปกว่านั้นถ้าพวกมันไม่ปรากฏออกมาในรูปแบบนี้ ข้าจะข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้ยังไง?คงตายคาที่ไปแล้วด้วยซ้ำ!’
แน่นอนว่าแม้เขาจะรู้สึกว่ามีได้มีเสีย แต่เขารู้ดีว่าสิ่งที่ได้มันมากมายมหาศาลกว่าที่เสียไปนัก!
‘ดีแล้ว…เสียอะไรก็เสียไป แค่ข้ายังมีชีวิตอยู่ย่อมดีที่สุด! กล่าวได้ว่าครานี้ข้าประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่!!’
