“ท่านประมุขกล่าวว่า…พลังที่ต้วนหลิงเทียนถือครองอยู่ เป็นพลังที่ทัดเทียมกับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดเชียวหรือ?”
หลายคนที่สับสนงุนงงได้แต่หันหน้ามองตากันราวกับจะถามไถ่ แต่อนิจจาที่ทุกคนเองก็สับสนและไม่เข้าใจเรื่องราวไม่ต่างกัน
“หรือว่า…พลังของต้วนหลิงเทียนที่ท่านประมุขกล่าวถึงว่าเทียบได้กับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิด…จะเป็นวิธีที่มันใช้ออกเมื่อครู่ วิหกเพลิงสีทองที่ทรงพลังร้ายกาจนั่นใช่เป็นอะไรที่ควบสร้างขึ้นจากพลังนั่นใช่หรือไม่?”
ดั่งจะมีประกายแสงส่องสว่างในความคิดของรองจ้าววังอัคคีสีชาด มันอดกล่าวพึมพำออกมาไม่ได้
และประโยคต่อมาของประมุขเผ่าปีศาจ ก็ได้ยืนยันข้อสันนิษฐานของรองจ้าววังอัคคีสีชาด
“หากแต่พลังอำนาจที่เจ้าใช้ควบรวมสร้างวิหกเพลิงประหลาดนั่น…มิใช่พลังที่เจ้าเพาะสร้างขึ้นมาเองเป็นแน่!”
“หากข้าเดาไม่ผิด…เจ้าสมควรพบพานวาสนาโดยบังเอิญบางอย่าง จนได้รับสืบทอดพลังดังกล่าวมาอย่างไม่คิดฝัน…”
ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์มองจ้องต้วนหลิงเทียน พลางกล่าวออกมาทีละประโยคอย่างไม่รีบไม่ร้อนด้วยน้ำเสียงเฉยชา
ราวกับมันจะล่วงรู้สถานการณ์ของต้วนหลิงเทียนเป็นอย่างดี
และสายตาที่มันจ้องมองมานั้น ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเสมือนตัวเปล่าเล่าเปลือย ต่อหน้าสายตานั่นเขาไม่อาจปกปิดอะไรได้เลย!
ถึงแม้ผิวเผินสีหน้าท่าทีของต้วนหลิงเทียนยามฟังคำของประมุขเผ่าปีศาจจะแลดูสงบใจเย็น
