หากแต่ในใจนั้นเสมือนบังเกิดพายุพัดกระหน่ำแล้ว!
‘ให้ตายเถอะ สายตาของครึ่งก้าวเซียนอมตะมันเลิศล้ำขนาดนี้เลยเหรอ ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ผู้นี้ถึงกับมองออกว่า พลังสุริยัน ในร่างข้าไม่ใช่พลังที่ข้าเพาะสร้างขึ้นมาเอง แต่เป็นผลจากการได้รับถ่ายทอดมา…’
พลังสุริยันในร่างต้วนหลิงเทียนแน่นอนว่าไม่ใช่เขาเพาะสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง
มันเป็นผู้เฒ่าหั่ว อีกาทองคำ 3 ขา ที่ถ่ายทอดให้เขาโดยตรง! และพลังสุริยันนั้นมันจะคอยหนุนเสริมพลังเซียนต้นกำเนิดของเขาให้กลายเป็นพลังสุริยันต้นกำเนิดเท่านั้น เช่นนั้นเขาจึงไม่ต้องคอยเพาะสร้างมันแต่อย่างไร…
ทว่าตอนนี้เพื่อต้านทานอัสนีทัณฑ์สายที่ 80 พลังสุริยันกลับเคลื่อนไหวราวกับมีเจตจำนงค์ของตัวเอง จนทำให้สิ้นสูญพลังไปกว่าครึ่ง จนที่เหลืออยู่ก็มีไม่มากแล้ว
และด้วยความที่มันไม่ใช่พลังที่เขาเพาะสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง ย่อมหมายความว่าหากใช้แล้วย่อมมีหมดไป!
แม้จะเห็นว่าต้วนหลิงเทียนยังสงบไม่ตอบสนองใดๆ ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ก็ไม่ยี่หระ เพียงกล่าวสืบต่อด้วยน้ำเสียงเฉยเมย
“เมื่อครู่นกไฟประหลาดที่ควบสร้างขึ้นจากเปลวไฟสีทองอันเป็นพลังที่เทียบได้กับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดนั่น…ถึงแม้มันจะช่วยให้เจ้าต้านทานอัสนีทัณฑ์สวรรค์สายที่ 80 ได้…”
“ทว่ามันสมควรถูกใช้ไปแล้วกว่าครึ่ง ที่ยังหลงเหลืออยู่ก็คงมีไม่มากนัก! ไม่ทราบว่า…ข้าพูดถูกหรือไม่?”
วูบ!
