ทันใดนั้นเอง อวี่เหวินฮ่าวเฉินไม่รอช้า มันสะบัดมือเรียกลูกแก้วสีม่วงออกมา
หากมองให้ชัดจะพบว่า รอบๆลูกแก้วสีม่วงนี้ กลับมีอัสนีสีม่วงแล่นวาบแปลบปลาบห้อมล้อมโดยรอบ
ครู่ต่อมาอวี่เหวินฮ่าวเฉินก็สะบัดมือ ซัดลูกแก้วดังกล่าวขึ้นไปบนอากาศ
เปรี๊ยงงง!!
ลูกแก้วสีม่วงดังกล่าวพุ่งทะยานผ่านเมฆหายนะสู่สวรรค์ไปในพริบตา ก่อนที่จะระเบิดออกเปล่งแสงสว่างอันเจิดจ้าออกมา
ถึงแม้แสงดังกล่าวจะไม่สว่างเท่าแสงสว่างก่อนอัสนีทัณฑ์จะฟาดผ่าลงมา แต่ก็ไม่ได้แตกต่างกันมากมายอะไร
“นั่นมัน…ลูกแก้วแสงม่วง?”
ภายใต้แพเมฆหายนะ จ้าววังวิญญาณอสุรา ฉีหนานฟง ย่อมจดจำได้ทันทีว่าลูกแก้วที่อวี่เหวินฮ่าวเฉินซัดออกไปบนฟ้าคืออะไร เพราะตัวมันเองก็มีลูกแก้วดังกล่าวอยู่เช่นกัน!
ลูกแก้วนั่นเรียกว่า ลูกแก้วแสงม่วง ที่ประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ได้มอบให้ตัวมันเก็บไว้
ยามใดที่วังวิญญาณอสุรากำลังจะประสบเภทภัยถึงขั้นหายนะล่มสลาย มันสามารถใช้ลูกแก้วแสงม่วงนั่นเพื่อแจ้งให้ประมุขเผ่าปีศาจทราบได้ และประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ก็จะเร่งรุดมาช่วยเหลือมันทันที…
“ให้ตายเถอะ! ไฉนข้าถึงลืมเลือนท่านประมุขไปได้!?”
เมื่อเห็นอวี่เหวินฮ่าวเฉินใช้ลูกแก้วแสงม่วงเพื่อเรียกประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ ฉีหนานฟงที่เดิมสายตาสับสนเต็มไปด้วยความหวั่นใจ ตอนนี้แววตาของมันหวนกลับมากระจ่างใสทันที!
