“หากท่านประมุขเผ่ามา…ต่อให้ต้วนหลิงเทียนจะข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์บรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะจริง มันก็ต้องตายแน่นอน!!”
เห็นได้ชัดวว่าตัวฉีหนานฟงเอง ก็มีความมั่นใจในพลังฝีมือของประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ของมัน!
“ลูกแก้วแสงม่วง!?”
หลังฉีหนานฟงจดจำได้ ไม่นานก็มีปีศาจหลายตนจดจำได้เช่นกัน
หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็รู้ว่าที่อวี่เหวินฮ่าวเฉินใช้เมื่อครู่ก็คือลูกแก้วแสงม่วง กระทั่งยังรู้ความหมายของมัน
“จ้าววังอวี่เหวินถึงกับต้องเร่งแจ้งให้ท่านประมุขเผ่าเร่งรุดมาเชียวหรือ…ดูเหมือนว่าต้วนหลิงเทียนจะสร้างความกดดันให้มันไม่น้อย”
“นี่ยังมิชัดเจนหรือไร อาศัยพลังอันแข็งแกร่งที่ต้วนหลิงเทียนเผยให้เห็นก่อนหน้า หลังข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์สำเร็จ แม้จ้าววังอวี่เหวินจะไม่ยินยอมพร้อมใจเพียงใด แต่ก็ไร้หนทางจะหยุดต้วนหลิงเทียนเอาไว้ได้!”
“มิผิด! ยิ่งไปกว่านั้นด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ น่ากลัวคงมิใช่เรื่องยากอันใดที่ต้วนหลิงเทียนจะต้านรับอัสนีทัณฑ์สายสุดท้ายของหายนะสู่สวรรค์ครานี้ได้!”
“ยามนี้สมควรมีท่านประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์เราแต่เพียงผู้เดียว ที่มีพลังสูงส่งพอจะสยบต้วนหลิงเทียนที่ข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ!”
…
เสียงสนทนาโดยรอบเริ่มดังขึ้นระงมอีกครั้ง และพวกมันทั้งหลายก็ทำราวกับเชื่อใจประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ของพวกมันถึงขีดสุด!
