“สามปีก่อนเจ้ามิควรมาที่นี่เลย…”
ห่างลงมาไกลจากฟากฟ้า หวงเหวินจิ้ง โฉมงามอันดับ 1 ของเผ่าปีศาจมนุษย์ที่ยืนอยู่บนพื้นดิน มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาซับซ้อน ส่งเสียงผ่านพลังไปพลางถอนหายใจ
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนไม่สนใจ หวงเหวินจิ้งก็ไม่ได้นำพา ยังคงส่งเสียงผ่านพลังสืบต่อ
“อย่างไรก็ตามข้ามิอาจเข้าใจได้จริงๆ…ไฉนเจ้าถึงไม่รีบหนีไปตั้งแต่ตอนที่ข้าปล่อยข่าวเรื่องเจ้าออกไปแต่แรก ข่าวนั่นเองก็แพร่ไปทั่วทั้งวังเซียนสัญจรแล้วแท้ๆไหนเลยเจ้าจักมิรู้ได้?”
“หากเจ้าเร่งหนีไปเสียตั้งแต่ตอนนั้น ไม่เพียงแต่อาจารย์ข้ายังมิได้ออกจากการปิดด่าน กระทั่งจ้าววังวิญญาณอสุราเองก็ยังไม่มา…”
“นี่เจ้ามั่นใจในพลังฝีมือของตัวเองมากเกินไปรึยังไง?”
เสียงผ่านพลังนี้หวงเหวินจิ้งเพียงกล่าวออกไปเรื่อยเปื่อยโดยไม่คิดว่าจะได้รับการตอบกลับแต่อย่างใด
แต่สิ่งที่ทำให้นางต้องประหลาดใจก็คือ…
คราวนี้ต้วนหลิงเทียนตอบกลับ!
“ขอบคุณเจ้ามาก”
นี่คือคำตอบของต้วนหลิงเทียน เขาขอบคุณหวงเหวินจิ้ง
ก่อนหน้านี้ต้วนหลิงเทียนก็ได้รับทราบเรื่องราวคร่าวๆจากเผิงไหลมาแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นในช่วงที่เขาปิดด่าน กระทั่งได้รู้ด้วยว่าเมื่อปีก่อน มีข่าวลือเรื่องที่เขาเป็นนายน้อยตำหนักเมฆาครามถูกปล่อยออกมา
