“น่าเสียดายนักที่ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ตายตกด้วยน้ำมือของข้า…ช่างเถอะ! ดูมันถูกฟ้าผ่าจนกลายเป็นผุยผง ก็เสมือนฟ้าล้างแค้นให้ลูกศิษย์ข้าทางอ้อมเช่นกัน”
จ้าววังวิญญาณอสุรา ฉีหนานฟง เองก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเยียบเย็น กล่าวออกด้วยน้ำเสียงอำมหิต
หากแต่เมื่อมันละสายตาจากต้วนหลิงเทียนไปเหลือบมองอวี่เหวินฮ่าวเฉิน ในแววตาของมันก็ฉายชัดถึงความเสียดายประการหนึ่ง
“น่าเสียดายนักที่อวี่เหวินฮ่าวเฉินมันไม่ยอมใช้วิธีอะไรนั่นฆ่าต้วนหลิงเทียนทิ้ง….”
“มิฉะนั้นมันก็มิแน่ว่าจะข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ!”
จุดจบที่ฉีหนานฟงต้องการที่สุดของเรื่องราวครั้งนี้ ก็คือให้ต้วนหลิงเทียนกับอวี่เหวินฮ่าวเฉินกอดคอกันลงนรกไปทั้งคู่! หนึ่งถูกฆ่าหนึ่งล้มเหลวจนตายตก!!
ตอนนี้แม้ในใจของมันจะยินดีที่ต้วนหลิงเทียนกำลังจะตายตกเพราะหายนะทัณฑ์สวรรค์ แต่พอมันรู้ว่าอวี่เหวินฮ่าวเฉินก็กำลังจะข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์กลายเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะ มันไม่อาจมีความสุขได้
ใจมันไม่ยินยอม!
วาจาดังกล่าวสามารถอธิบายฉีหนานฟงในตอนนี้ได้ชัดเจน
“เจ้าว่าต้วนหลิงเทียนผู้นั้น…มันจะต้านทานอัสนีทัณฑ์สวรรค์ได้อีกกี่สาย?”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกับอวี่เหวินฮ่าวเฉินกำลังรอคอยอัสนีทัณฑ์สวรรค์สายที่ 71 เหล่าผู้ชมของ 2 วัง 6 ตำหนักก็อดไม่ได้ที่จะทายกันถึงเรื่องดังกล่าว
