ทุกสายตาหันไปจับจ้องยังร่างอวี่เหวินฮ่าวเฉินทันที ด้วยอยากรู้ว่าฉวี่เหวินฮ่าวเฉินจะตอบบสนองอย่างไรหลังได้ยินคำของฉีหนานฟง
อย่างไรก็ตาม แม้จะได้ยินคำตะโกนของฉีหนานฟงแล้ว แต่อวี่เหวินฮ่าวเฉินยังคงนิ่งเฉย ไม่เผยทีท่าอะไร
“ข้าปกปิดไว้มิดชิดหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนเองก็ไม่ได้สนใจอะไรคำตะโกนเสียงเย็นของฉีหนานฟง เขาเลือกจะตอบคำถามอวี่เหวินฮ่าวเฉินก่อนหน้าด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ขออภัยแต่ข้าไม่รู้จริงๆว่าจ้าววังอวี่เหวินหมายความว่าอะไร?”
ได้ยินคำย้อนถามของต้วนหลิงเทียน สีหน้าอวี่เหวินฮ่าวเฉินเปลี่ยนเป็นถมึงทึงทันใด “เจ้าเป็นนายน้อยตำหนักเมฆาคราม ขุมพลังของพวกมนุษย์! แต่เจ้ากลับเสแสร้งทำเป็นคนของเผ่าปีศาจมนุษย์มาเข้าร่วมวังเซียนสัญจรของข้า ทั้งรับตำแหน่งรองจ้าววังได้หน้าตาเฉย! นี่ยังมิเรียกว่าปกปิดไว้มิดชิด?”
“เมื่อ 3 ปีก่อนตอนข้าลงมือทดสอบเจ้า เจ้าก็เสแสร้งว่ามิใช่คู่มือของข้าแม้แต่น้อย…หรือนี่ก็ยังไม่นับว่าปกปิดมิดชิด!”
เสียงอวี่เหวินฮ่าวเฉินยิ่งมายิ่งตะคอกดังจนแทบจะเป็นการคำรามอยู่รอมร่อ
“อ้อ ฟังจากที่จ้าววังอวี่เหวินพูด…ถ้างั้นดูเหมือนข้าจะปกปิดไว้มิดชิดจริงๆ”
ต้วนลิงเทียนกล่าววตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ
ระหว่างกล่าวคำ ไม่ว่าจะสีหน้าหรือน้ำเสียงสบายๆนั่น คล้ายไม่ได้สนใจสักนิดว่าอวี่เหวินฮ่าวเฉินจะพูดอะไร!
