ณ จุดศูนย์กลางที่เมฆหายนะสู่สวรรค์มาบรรจบกันนั่น สมควรมีบางสิ่งที่กำลังเพรียกหาพลังสุริยันของเขาดำรงอยู่!
‘ไม่รู้จริงๆ…ว่าใจกลางนั่นที่แท้มีอะไรอยู่กันแน่’
ตอนนี้นอกเหนือจากความอยากรู้อยากเห็นแล้ว ในใจต้วนหลิงเทียนก็บังเกิดความคาดหวังถึงขั้นตั้งหน้าตั้งตารอคอย
‘ใกล้แบบนี้…สำนึกรู้ฟ้าดินของข้ายิ่งมายิ่งเพิ่มพูน กระทั่งยังเพิ่มขึ้นคนละระดับกับก่อนหน้าเลย ความเร็วช่างแตกต่างกันนัก!’
หลังตระหนักได้ถึงเรื่องนี้ ต้วนหลิงเทียนก็มั่นใจมากยิ่งขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามที่ซุกซ่อนอยู่ในใจกลางเมฆหายนะสู่สวรรค์และกำลังเพรียกหาพลังสุริยันของเขานั้น มันหาได้ง่ายดายไม่!
“อวี่เหวินฮ่าวเฉิน!”
ขณะเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนยังได้เห็นร่างจ้าววังเซียนสัญจร อวี่เหวินฮ่าวเฉิน อีกครั้ง!
ยามต้องเผชิญหน้ากับชายผู้นี้เมื่อ 3 ปีก่อน กระทั่งได้เห็นว่าอีกฝ่ายรับกระบี่เขาได้ง่ายดายเพียงใด ต้วนหลิงเทียนยังหวั่นกลัวไม่หาย!
ตอนนี้ อวี่เหวินฮ่าวเฉินกำลังแหงนมองจ้องขึ้นไปบนเมฆหายนะสู่สวรรค์บนฟ้าสูง พลังเซียนต้นกำเนิดของมันแผ่ออกมาทั่วร่าง เปล่งกลิ่นอายพลังอันน่าพรั่นพรึงสะท้านออกรอบๆ
ทั้งพลังเซียนต้นกำเนิดของอีกฝ่ายยามแผ่ซ่านออกมา คล้ายจะสั่นพ้องไปทั้งโลกหล้า!
จากสิ่งนี้เห็นได้ชัดว่า…
สำนึกรู้ฟ้าดินของอวี่เหวินฮ่าวเฉินนั้นอยู่ในระดับที่สูงมาก!
