วรยุทธ ์ที่เขาให้ช่วยเจียงผิงอันได้?
และยังช่วยให้เจียงผิงอันพบเส้นทางก้าวเดินต่อด้วย?
เป็ นไปไม่ได้ เป็ นไปไม่ได้เด็ดขาด!
“กุเรื่องมาหลอกตาเฒ่าผู้นี้หรือ? เจ้าคิดว่าตาเฒ่าผู้นี้จะเชื่อหรือ ไร? แท้จริงเจ้ามิได้ฝึกมันเลยต่างหากใช่หรือไม่?”
เหลียงผิงไม่เชื่อว่าวรยุทธ ์ทาร ้ายคนนี้จะมีประโยชน์ต่อเจียงผิง อัน
เจ้าเด็กนี่น่าจะรู ้ถึงอันตรายของวรยุทธ ์ และมาใช ้วาทะเหล่านี้ กวนประสาทเขาเสียมากกว่า
เจียงผิงอันแย้มยิ้ม “ภายหลัง บุตรของผู้อาวุโสจะได้ประจักษ์วร ยุทธ ์ที่บิดาเขาให้มาหวนเอาชนะเขาเอง”
เหลียงผิงเห็นความมาดมั่นจากสีหน้าของเจียงผิงอัน ม่านตาก็ หดตัว
หรือจะจริง? หทัยสูตรจักรพรรดิมนุษย์นั่นช่วยเหลือเจียงผิงอัน ได้หรือ?
เจียงผิงอันไม่พูดมากกว่านั้น เขากุมกาปั้นคารวะ “ขอบคุณผู้ อาวุโสอีกครั้ง”
ว่าแล้ว เขาก็หันหลังจากไปด้วยรอยยิ้ม
เหลียงผิงมองตามท่าทีหยิ่งยโสของเจียงผิงอันแล้วกาหมัดแน่น จิตสังหารในใจหลากทะลัก
เขาอยากฆ่าเจียงผิงอัน แต่มิอาจทาได้ตอนนี้
เจียงผิงอันก าลังถูกฝึกฝนโดยสามขุมกาลังใหญ่ ใช ้เพื่อต่อสู้กับ อัจฉริยะเผ่าปีศาจ
หากเขากล้าลงมือกับอัจฉริยะเช่นนี้ตรง ๆ เขาจะถูกอีกสองขุม ก าลังหลักตราหน้าว่าเป็ นภัยต่ออนาคตมนุษยชาติ
ตราบาปนี้ร ้ายแรงยิ่ง แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อมิอาจปล่อยผ่านไป ได้
