“ตอนนี้มันสมควรยังอยู่ที่คฤหาสน์ส่วนตัวของมัน และน่าจะยังมิได้ออกจากการปิดด่านบ่มเพาะ…แต่ถึงมันจะออกจากการปิดด่านบ่มเพาะแล้ว มันก็ไม่อาจหลบหนีไปที่ใดได้! เพราะยามนี้จ้าววังวิญญาณอสุรา ฉีหนานฟง ก็ได้ถือวิสาสะเข้ามาเฝ้ารอมันถึงในวังเซียนสัญจรของพวกเรา! ทันทีที่เจ้านั่นมันกล้าออกนอกเขตวังเซียนสัญจรของพวกเรา จ้าววังวิญญาณอสุราย่อมลงมือฆ่ามันทันทีแน่!!”
อวิ๋นฟู่เหย่กล่าว
“ดี!”
อวี่เหวินฮ่าวเฉินพยักหน้ารับทราบ “เอาล่ะ เรื่องของมันไว้ข้าข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์เสร็จแล้วข้าจะจัดการเอง…ตอนนี้ข้าต้องไปเตรียมตัวก่อน หลังจากนี้อีกเพียงเค่อเดียว เมฆหายนะสู่สวรรค์สมควรก่อตัวแล้วเสร็จ หายนะทัณฑ์อัสนีสายแรกก็สมควรฟาดลง!”
กล่าวจบคำ ก็ไม่รอให้อวิ๋นฟู่เหย่ตอบสนองใดๆ ร่างอวี่เหวินฮ่าวเฉิน พลันก้าวทะยานขึ้นไปในอากาศ พริบตาก็ไปหยุดลอยบนฟ้าเหนือคฤหาสน์
เหนรือขึ้นไปจากศีรษะมันด้านบน บัดนี้แผ่นฟ้าที่เคยสว่างไสวกับหมองหม่นไปด้วยเมฆหายนะสู่สวรรค์สีดำทะมึน! ยังเป็นแพเมฆหายนะอันกว้างใหญ่ไพศาลปานจะปิดฟ้าบังตะวัน!!
ขณะเดียวกัน นอกจากแพเมฆหายนะหนาแน่นด้านบนแล้ว จากทุกทั่วสารทิศยังปรากฏเมฆหายนะที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาควบรวมไม่หยุดหย่อน
อีกไม่นานเหล่าเมฆหายนะทั้งหลายก็จะมาควบรวมบรรจบกับแพเมฆหายนะหนาแน่นเหนือหัวอวี่เหวินฮ่าวเฉิน ทำให้ยิ่งมาแพเมฆก็ยิ่งหนาแน่น กลิ่นอายอันน่าเกรงขามเปล่งออกมากขึ้นทุกขณะเวลา…
