วาจาประโยคท้าย อวิ๋นฟู่เหย่ที่แหงนขึ้นไปมองหมู่เมฆหายนะบนฟ้าอีกครั้งก็กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างหาที่สุดไม่ได้!
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ครึ่งก้าวเซียนอมตะคนที่ 2 ที่กำลังจะอุบัติขึ้นในเผ่าปีศาจมนุษย์คนนี้ ก็คืออาจารย์ของมัน!!
“ท่านอาจารย์…”
ได้ยินคำของอวิ๋นฟู่เหย่ หวงเหวินจิ้งก็เงยหน้าขึ้นไปจับจ้องมองหนึ่งร่างกลางหาวที่ราวกับกำลังเย้ยฟ้าท้าเมฆหายนะอย่างอหังการทันที นอกจากความเคารพในแววตาแล้ว ยังแฝงไว้ด้วยความประหลาดใจประการหนึ่ง
อาจารย์ของนางกำลังจะเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะแล้วหรือ!
ในฐานะศิษย์ปิดสำนัก หวงเหวินจิ้งย่อมรู้ดี
ว่าอาจารย์ของนางเฝ้ารอคอยวันนี้มาเนิ่นนานเท่าไหร่! และในที่สุดการรอคอยอันยาวนานของอาจารย์นางก็กำลังจะจบลง ท่านกำลังจะสมปรารถนาแล้ว!!
ในฐานะศิษย์ปิดสำนัก หวงเหวินจิ้ง ย่อมบังเกิดความยินดีกับอาจารย์ถึงที่สุด!
“ท่านอาจารย์กำลังจะเผชิญหน้ากับหายนะทัณฑ์สวรรค์…กล่าวได้ว่าอีกไม่กี่วันท่านอาจารย์ก็จักบรรลุถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะ สิ้นสุดการรอคอยอันยาวนานนั่นแล้ว?”
ในขณะเดียวกันกับที่หวงเหวินจิ้งบังเกิดความสุขความยินดีกับอาจารย์ของนาง อยู่ๆร่างชายหนุ่มในชุดม่วงก็ปรากฏขึ้นในใจอย่างไม่ทันรู้ตัว
และเมื่อร่างนี้ปรากฏขึ้น นางก็รู้สึกว้าวุ่นกระอักกระอ่วนทันที
แต่ทันใดนั้นเอง
“ต้วนหลิงเทียน!!”
หูของหวงเหวินจิ้งพลันได้ยินเสียงอวิ๋นฟู่เหย่อีกครั้ง…
