“นี่เจ้าคิดจะทำบ้าอะไรกันแน่…ตอนนี้เจ้าไม่เพียงแต่จะไม่พาพวกเราหนีออกจากวังเซียนสัญจร แต่เจ้ายังมุ่งหน้าไปทางคฤหาสน์จ้าววังเซียนสัญจรนั่นอีก!หากเจ้าอยากตายก็ไปตายคนเดียว อย่าได้ลากซือหลิงกับเค่อเอ๋อให้ตายตกไปกับเจ้า!!”
ก่านหรูเยี่ยนที่อดทนมานาน
พอเห็นว่าต้วนหลิงเทียนยังมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์จ้าววังเซียนสัญจรไม่เลิก นางก็ทนไม่ไหวสืบไป ระเบิดโพล่งออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
“พี่หญิง ข้าเชื่อว่าที่พี่เทียนกระทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผล…ท่านอย่าได้กังวลเลย”
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ก่านหรูเยี่ยนร้อนใจจนทนไม่ไหวระเบิดโพล่งออกมานั้น เค่อเอ๋อก็กล่าวปลอบนางออกมาทันที เห็นได้ชัดว่านางเชื่อใจต้วนหลิงเทียนอย่างไร้เงื่อนไข
“ใช่แล้วท่านป้า ท่านพ่อไม่คิดร้ายกับพวกเราหรอก”
ต้วนซือหลิงยังหันไปพยักหน้ากล่าวกับก่านหรูเยี่ยน
เห็นแบบนี้ก่านหรูเยี่ยนถึงกับอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออก
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองก่านหรูเยี่ยนเล็กน้อย แต่ไม่คิดจะตอบอะไรนาง
‘ด้วยพลังของข้าตอนนี้หากไม่ใช้ตราผนึกมาร ข้าไม่ใช่คู่มือของจ้าววังวิญญาณอสุราฉีหนานฟงกับจ้าววังเซียนสัญจรอวี่เหวินฮ่าวเฉินแน่นอน! และต่อให้ใช้ตราผนึกมารจริง โอกาสฆ่าพวกมันได้กับฆ่าไม่ได้ก็แทบจะพอๆกัน…’
