ทว่าอย่างหลังนั้น คิดฆ่ามันย่อมไม่ต่างใดจากตัดหญ้าฆ่าไก่!
“หึ!”
เผชิญกับคำถามไถ่นี้ของฉีหนานฟง อวิ๋นฟู่เหย่เพียงแค่นคำพ่นลมเสียงเย็น คร้านจะกล่าวตอบอะไร
จังหวะนี้สีหน้าฉีหนานฟงคล้ายกลับกลายเป็นเขียวสลับขาว หากแต่สุดท้ายมันก็ไม่กล้าบุกลงไปเข่นฆ่าคนในคฤหาสน์เบื้องล่างอีก
“ในเมื่อจ้าววังอวี่เหวินจะออกจากการปิดด่านหลังจากนี้ 1 ปี เช่นนั้นข้าจักเห็นแก่หน้าจ้าววังอวี่เหวิน…หากนายน้อยตำหนักเมฆาครามนั่นไม่คิดหนีไปที่ใด ข้าก็จักเฝ้ารอจ้าววังอวี่เหวินโดยไม่คิดลงมือฆ่ามัน!”
“หลังจากจ้าววังอวี่เหวินออกจากการปิดด่านแล้ว ข้าจักอยู่เป็นพยานการเก็บกวาดด้วยตาตัว!”
ถึงแม้ว่ามันจะสามารถขัดขวางการปิดด่านของอวี่เหวินฮ่าวเฉินได้ แต่มันไม่กล้าทำแบบนั้น
เพราะต่อให้มันจะขัดขวางอวี่เหวินฮ่าวเฉินได้ในครั้งนี้ แต่สุดท้ายพลังฝีมืออีกฝ่ายก็เหนือล้ำกว่ามันอยู่ดี และที่สำคัญจะอย่างไรอีกฝ่ายก็มีโอกาสทะลวงถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะก่อนมันอีกครั้งถึง 9ใน 10 ส่วน!
หากมันสิ้นคิดถึงขั้นขัดขวางอวี่เหวินฮ่าวเฉินวันนี้ ย่อมไม่ต่างใดจากเพาะสร้างความแค้นที่ไม่อาจแก้ไขได้ง่ายๆสืบไป…
วันหน้าเมื่อใดที่อวี่เหวินฮ่าวเฉินทะลวงถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะได้สำเร็จ อีกฝ่ายต้องมาหาความกับมันแน่!
“แต่ถ้าหากนายน้อยตำหนักเมฆาครามนั่นมันเลือกที่จะหลบหนี และพวกเจ้ามิมีปัญญาขัดขวางมัน ยามนั้นหากข้าลงมือฆ่ามันทิ้ง พวกเจ้าก็มิอาจโทษข้าได้!”
