ขณะเดียวกันแววตามันก็เยียบเย็นนลงถึงขีดสุด มองจ้องไปยังคฤหาสน์เบื้องล่างเขม็ง ราวกับจะปะทุพลังฆ่าคน!!
“สารเลวต้วนหรูฟง วันนั้นเจ้าเล็ดลอดเงื้อมมือข้าไปได้…แต่วันนี้ข้าจะเอาเลือดหัวลูกชายคนเดียวของเจ้าเซ่นสรวงวิญญาณศิษย์ข้า”
ฉีหนานฟงพร้อมลงมือฆ่าคนแล้วจริงๆ!!
“จ้าววังฉีการปิดด่านบ่มเพาะของท่านอาจารย์ครั้งนี้ ไม่พ้นต้องสามารถชักนำหายนะทัณฑ์สวรรค์ลงมาได้ หมายความว่าอีกราวๆ 1 ปีไม่พ้นท่านอาจารย์ของข้าย่อมสามารถทะลวงถึงครึ่งก้าวเซียนอมตะได้เป็นแน่…เช่นนั้นข้าขอบังอาจกล่าวแนะนำท่านสักคำก่อนลงมือ…ว่าอย่าดีกว่า! แต่ท่านก็คิดเอาเองเถอะ!!”
ในขณะที่ฉีหนานฟงเตรียมพุ่งร่างบุกไปฆ่าต้วนหลิงเทียนในคฤหาสน์หลังเขื่องเบื้องล่าง เสียงของอวิ๋นนฟู่เหย่พลันดังขึ้นอย่างประจวบเหมาะ
และแทบจะทันทีที่เสียงกล่าวของอวิ๋นฟู่เหย่ดังจบคำ
กึก!
สีหน้าฉีหนานฟงเปลี่ยนไปมหันต์ รัศมีพลังทั้งกลิ่นอายฆ่าฟันของมันพลันถดถอยลงอย่างไว!
“จ้าววังอวี่เหวิน…พบ ‘โอกาส’ แล้วงั้นหรือ?”
ฉีหนานฟงมองจ้องไปยังอวิ๋นฟู่เหย่ด้วยสายตาที่ราวกับมีสายฟ้าแลบลั่น ขณะเอ่ยถามใบหน้ายังฉายถึงความหวาดกลัวให้เห็น
หากยังไม่บรรลุครึ่งก้าวเซียนอมตะ แม้มันจะด้อยกว่าอีกฝ่ายแต่ก็หาได้หวาดกลัวไม่
อย่างไรก็ตามหากเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะจริงๆ มันไม่อาจไม่กลัว!
อย่างแรกนั้นอย่างไรอีกฝ่ายก็ไม่อาจเข่นฆ่ามันได้
