ทว่าทันใดนั้นเองผู้นำเผ่าปีศาจสายฟ้าพลันอุทานออกมา สีหน้าของมันคล้ายฉุกคิดได้ถึงอะไรบางอย่าง คิ้วมันเริ่มขมวดย่นเป็นปมอีกรอบ “หากนับเวลาจากกที่ตำหนักเมฆาครามประกาศเรื่องตราผนึกมารถูกยอดฝีมือจากภูมิภาคเบื้องบนช่วชิงไป เรื่องราวยังผ่านไปไม่ถึง 10 ปีหรอกหรือไร?”
“แล้วไฉนในเวลาแค่ไม่ถึง 10 ปี ต้วนหลิงเทียนนั่นจะมีพลังฝีมือเพิ่มพูนสูงขึ้นอย่างผิดปกติเช่นนี้ได้?”
“หรือมัน…ซุกซ่อนพลังฝีมือเอาไว้แต่แรก?”
ผู้นำเผ่าปีศาจสายฟ้าได้กล่าวคำถามที่ไร้ซึ่งคำตอบออกมา พาลให้อีก 2 ผู้นำหน้านิ่วคิ้วขมวดทันที
“เรื่องนี้…ข้าเองก็ไม่รู้”
“ข้าเองก็คิดไม่ออกจริงๆ…”
สุดท้ายทั้ง 2 ก็ได้แต่ยอมรับว่าคิดไม่ออก
“ขุมพลังอย่างตำหนักเมฆาครามของเจ้าพวกมนุษย์นี่…มันช่างลึกลับเสียจริง…”
ผู้นำเผ่าปีศาจสุกรสายฟ้ากล่าว “เท่าที่ข้ารู้มา ยามเมื่อทัพหน้าของกองทัพเผ่าปีศาจมนุษย์บุกไปหมายยึดครองพื้นที่แถบนั้น…ก็ได้ถูกเข่นฆ่าจนล้มตายไปกว่าครึ่ง แถมคนของตำหนักเมฆาครามก็ค่อยอพยพไปหลังรู้ว่าทัพหน้าของพวกปีศาจมนุษย์มีทัพมาเสริมด้วยซ้ำ หากไร้กำลังเสริมข้าว่าคงตายตกกันหมดทัพ!”
