เป็นปีศาจมนุษย์คนหนึ่งที่ถึงกับลุกขึ้นยืน มันโพล่งกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจว่า “ไม่ใช่ลูกชายคนเดียวของจ้าวตำหนักเมฆาครามที่ลือกันว่าเคยมีตราผนึกมารอยู่ในครอบครอง…เรียกว่าต้วนหลิงเทียนหรือไร?!”
“เพ่ย! ข้าก็ว่าแล้วเชียวว่าไฉนชื่อนี้มันถึงได้คุ้นหูนัก ไม่น่าแปลกใจเลยที่แท้เป็นชื่อของนายน้อยตำหนักเมฆาครามนี่เอง!!”
“อัยยะ โลกนี้พิศวงยิ่ง! ไม่คิดเลยว่ารองจ้าววังเซียนสัญจรคนใหม่ กลับมีชื่อเหมือนกับนายน้อยตำหนักเมฆาครามที่เคยตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่ซะได้!!”
“ว่ากันว่านายน้อยตำหนักเมฆาครามผู้นี้หลังถูกชิงตราผนึกมารไป ไม่นานมันก็ขึ้นไปภูมิภาคเบื้องบน…แต่ตอนนี้ด้วยความที่มหาค่ายกลข้ามแดนเชื่อมภูมิภาคเบื้องบนกับเบื้องล่างถูกทำลาย ข้าเกรงว่าป่านนี้มันยังมิรู้ด้วยซ้ำว่าบ้านมันบึ้มแล้ว ตำหนักเมฆาครามอันใดไม่มีเหลือให้มันกลับมาอีกต่อไป…”
“ถึงแม้จะมีนามเหมือนกัน แต่ชีวิตนายน้อยนั่นมันช่างน่าอนาถยิ่ง แต่โลกเราก็เป็นเช่นนี้…”
…
พอตระหนักได้ว่ารองจ้าววังเซียสัญจรคนใหม่ กลับมีนามเหมือนกันกับนายน้อยตำหนักเมฆาคราม เหล่าปีศาจมนุษย์ในเหลาก็เริ่มสนทนากันถึงเรื่องนี้อย่างสนุกสนาน
