เจ้า ต้วนหลิงเทียน ตอนนี้เป็นถึงรองจ้าววังเซียนสัญจรแล้ว และยังเป็นคนที่มีฐานะเป็นที่นับหน้าถือตา หวังว่าต่อไปเจ้าที่อยู่ในวังเซียนสัญจร จะไม่บุกไปเข่นฆ่าผู้อื่นเขาแบบนี้อย่างอุกอาจอีกให้เป็นเยี่ยงอย่าง!
“เรื่องนี้ขอจ้าววังอย่าได้กังวล…”
ต้วนหลิงเทียนย่อมเข้าใจความนัยของอีกฝ่ายดี แต่เขาไม่ได้ติดใจและยึดถือเป็นจริงจังสักเท่าไหร่ นั่นเพราะเขาได้กำจัดศัตรูที่จะเป็นภัยต่อเขาในวังเซียนสัญจรไปหมดแล้ว
ต่อไปในภายภาคหน้ายังจะนับประสาอะไรกับคนในวังที่ไม่น่าจะกล้ามาหาเรื่องเขาก่อน
ต่อให้มีคนหาญกล้าคิดทำอะไรเขาจริง ต่อให้เขาจะลงมือฆ่ามันทิ้งก็ไม่ถือว่าผิดกฏของวังเซียนสัญจร!
ได้ยินคำตอบของต้วนหลิงเทียน อวี่เหวินฮ่าวเฉินก็พยักหน้ารับ
หลังจากนั้นอวี่เหวินฮ่าวเฉินก็หันมองไปยังหวงเหวินจิ้งที่ยังอยู่เบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนไม่ไกล “เหวินจิ้งอาจารย์มีเรื่องสำคัญที่ต้องไปจัดการ…เจ้าเป็นธุระแทนอาจารย์ ช่วยต้อนรับรองจ้าววังต้วนกับภรรยาและลูกสาวให้ดี”
กล่าวจบคำ อวี่เหวินฮ่าวเฉิน ก็จากไปดั่งสายลมหอบหนึ่ง
‘เวรแล้วไง!’
สีหน้าหวงฉี่หลิงเปลี่ยนไปทันทีหลังได้ยินคำทิ้งท้ายของจ้าววังเซียนสัญจร
และแทบจะพร้อมกันกับที่หวงฉี่หลิงหน้าเปลี่ยนสี ใบหน้าเย็นชาของหวงเหวินจิ้งเองก็แปรเปลี่ยนไปมหันต์
ภรรยาและลูกสาว?
มัน…มันมีภรรยากับลูกสาวแล้ว?
