ถึงแม้หวงเหวินจิ้งจะเร่งตามอาจารย์ของนางมาที่นี่ แต่นางไม่รู้มาก่อนว่าต้ววนหลิงเทียนจะอยู่ที่นี่ด้วย นับประสาอะไรกับเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีภรรยาและลูกสาวแล้ว
“เจ้า…”
หวงเหวินจิ้งค่อยๆหันกลับมา ร่างบางของนางสะท้านไปอย่างเห็นได้ชัด สองตาคู่งามมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยความไม่เชื่อ “เจ้ามี…ภรรยากับลูกสาวแล้ว…จริงๆหรือ?”
ตอนนี้เสียงของหวงเหวินจิ้งไม่เพียงไม่ปะติดปะต่อ ความเย็นชาแต่เดิมบนใบหน้าของนางกลับถูกความวิตกกังวลอย่างหนักเข้ามาแทนที่
หวงเหวินจิ้งยามนี้เทียบกับลักษณะเย็นชาไม่แยแสแต่เดิมแล้ว ตอนนี้คล้ายกำลังสตรีที่กำลังจะสิ้นหวังนางหนึ่ง
“เป็นเรื่องจริง”
เมื่อเผชิญกับคำถามไถ่ของหวงเหวินจิ้ง ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าอย่างไร้ซึ่งความลังเลใดๆ ยังกล่าวคำราวกับราดรดน้ำมันลงกองเพลิง “ข้ามีภรรยา 2 คน มีลูกชายหนึ่งคนกับลูกสาวหนึ่งคน…ลูกสาวของข้ากับภรรยาคนหนึ่งก็ติดตามข้ามาอยู่ที่วังเซียนสัญจรด้วย..”
ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คนที่ไม่ประสีประสาและไม่รู้ความ ย่อมไม่คิดดึงดันหน่วงรั้งเรื่องราวให้ยืดเยื้อ เขาไหนเลยจะดูไม่ออกว่าหวงเหวินจิ้งมีใจให้เขา เช่นนั้นจึงเลือกจะเด็ดขาดเพื่อให้นางตัดใจได้ตั้งแต่เนิ่นๆ!
ถึงแม้เขาจะได้ใช้เวลาร่วมกับหวงเหวินจิ้งแค่ระยะเวลาสั้นๆ แต่เขาย่อมรู้ดีว่านางเป็นสตรีที่หยิ่งทะนงนางหนึ่ง
โดยปกติแล้วสตรีในลักษณะนี้ย่อมไม่คิดแบ่งปันบุรุษกับสตรีอื่นแน่นอน!
