ตอนที่ 2,260 : ความน่าพรั่นพรึงของหายนะทัณฑ์สวรรค์!
เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!!
…
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังสับสนงุนงง เหนือขึ้นไปบนฟ้า…เสียงอัสนีแลบลั่นฟาดผ่าก็ดังขึ้นถี่รัวไม่หยุด!
ในสายตาของต้วนหลิงเทียน บนฟ้าสูงยามนี้เมฆดำทะมึนได้รวมตัวเป็นแพหนากว้างใหญ่ไพศาล พาลให้ผู้คนรู้สึกเสมือนเมฆมืดแผ่มาปกคลุมไปทั่วเมือง…
ราวกับวันแห่งจุดจบกำลังใกล้เข้ามา…
ท่ามกลางเมฆหมอกดำทะมึนนั่น ไม่เพียงแต่อัสนีม่วงยังเพิ่มจำนวนแลบลั่นไม่หยุดยั้ง กระทั่งเส้นสายอัสนีแต่ละเส้นยังเริ่มหนา ให้ความรู้สึกถึงพลังอำนาจที่เหนือชั้นขึ้นเรื่อยๆ
หากจะบอกว่าก่อนหน้ามันแลคล้ายอสรพิษสีม่วงล่ะก็…
เช่นนั้นอัสนีสีม่วงยามนี้ก็ประหนึ่งงูหลามตัวเขื่อง!
งูหลามสีม่วงตัวเขื่องเลื้อยขนดไปมาท่ามกลางเมฆดำทะมึน บางคราวก็พุ่งลงมาเย้ยฟ้าก่อนจะวูบหายเข้ามวลเมฆ ราวกับจะอวดอ้างพลังอำนาจต่อปุถุชนตัวกระจ้อยเบื้องล่าง..
“หายนะทัณฑ์สวรรค์นี่…พลังของมันไม่ใช่เล่นๆแล้ว…”
ถึงแม้ว่าทัณฑ์สวรรค์เบื้องหน้าจะยังไม่ชัดเจนด้วยก่อตัวไม่ถึงขีดสุด หากแต่ต้วนหลิงเทียนก็ประมาณพลังอำนาจทำลายของมันได้คร่าวๆ
ห่างไกลกว่าที่หายนะทัณฑ์สวรรค์หกเก้าที่เขาเคยประสบมาจะเทียบเทียมได้นัก!
หากจะเปรียบเทียบกันจริงๆ หนึ่งเสมือนธุลีดินไร้สำคัญ อีกหนึ่งดั่งผืนฟ้าสุดไพศาล!
ต่างกันราวฟ้ากับดิน!
